duurzaamheid

Gistermiddag deelgenomen aan Gelderse Ontmoeting 2010 - Samenwerken aan duurzaamheid in Arnhem, georganiseerd door IVN Gelderland. Afgevaardigden van allerhande organisaties op het gebied van natuur- en milieueducatie, bezoekerscentra, groene vrijwilligersorganisaties, provincie, gemeentes, waterschappen, regionale bureaus voor toerisme, recreatie- en horeca ondernemers, energieleveranciers, afvalverwerkers, maatschappelijke  organisaties en onderwijs waren vertegenwoordigd om met elkaar te praten over water, energie, recreatie, vervoer en afval. Onderweg had ik al wat inspiratie opgedaan, in de stationshal van Nijmegen hing een gigantische lamp van gebruikte plastic flessen die ik nog niet eerder had gezien. Waarschijnlijk hing het er speciaal voor mij want niemand schonk er verder aandacht aan. Ik kon er geen bordje met informatie bij ontdekken maar heb het vermoeden dat het iets met de Biennale van Gelderland van doen heeft.

Na vijf korte presentaties over de verschillende thema's werd er in groepjes gebrainstormd en gemindmapt en ik mocht meedenken over afval. Mijn groepje bestond uit een vertegenwoordiger van een milieubewust afvalbedrijf, een consulente NME, een directeur van een centrum Natuur en Milieu, een vrijwilligster van een educatieve tuin en ik zat er omdat ik mijn werkveld graag wil vergroten van kunst en vormgeving naar milieu-, natuur- en cultuur-educatie en projecten. 

We raakten maar niet uitgepraat over hoe je afval kunt besparen en hoe het bewustzijn hierover weer (want het schijnt vooral bij kinderen en jongeren veel minder te zijn dan een jaar of tien terug werd geconstateerd) kunt vergroten. Het was geweldig weer eens langdurig over (naar mijn mening) belangrijke zaken te praten en horen ipv al dat ge-bezuinig op zaken waar het niet zou moeten en aan het gevoel wat ik er aan overhield weet ik dat ik op de goede weg ben, want dit is het terrein wat ik wil betreden, ook professioneel. 

Thuisgekomen lag er leuke post op me te wachten; de Duurzame Waardekaart, zodat ik komend jaar met nog meer korting duurzamer kan consumeren.

overweldigende groene film

Nog een berichtje over film, dit keer een gehuurde en niet geschikt voor kinderen. Wel voor lange donkere herfst- en winteravonden. Dan geef ik me graag over aan één van mijn favoriete bezigheden, film kijken. En gisteravond was dat The Mourning Forest uit 2007 van de Japanse filmmaakster Naomi Kawase die ik gemist had in de bioscoop. Het is een verhaal over rouw en wordt verteld met een demente man die na 33 jaar nog steeds zijn overleden vrouw mist en zijn verzorgster die haar zoontje verloor. De derde persoon is de overweldigende groene omgeving die net zoveel karakter en emoties laat zien als de acteurs. Er is zoveel groen dat iedere andere kleur erdoor omgeven wordt. Een theeplantage, rijstvelden, groene pompoenen en watermeloenen, grassen, bamboe, struiken, bomen, van lichtgroen naar knettergroen, naar donkergroen, blauwgroenen en bruingroenen. Wow. En die omgeving geeft rust, troost, wordt ruw, huilt, ademt en brult mee met de acteurs die tot de kern van hun rouw komen bij het graf van de overleden vrouw midden in het bos en boven op een berg.
Zoveel verdriet, toch geen trieste film. Eerder een meditatie zonder afleiding, alles ademt en ondergaat dat rouwen. Mooi.

kinderfilm

Het is altijd weer erg leuk en spannend om een film op doek te zien dus zijn we de laatste dag van de herfstvakantie naar de bioscoop geweest, zoon, een vriendje, man en ik. De film heette Pelle en de waterdieven en vertelt het verhaal van de heldhaftige politieauto Pelle, die na een elektrische schok verandert in een echte elektrische auto. Vanaf dan is voor Pelle het tijdperk van milieuvervuilende energie definitief voorbij; voor hem alleen nog schone energie!
Tenminste zo stond het in de omschrijving. Leuke film, net niet te spannend en met de 'nadrukkelijke eco-boodschap' uit de recentie op cinema.nl viel het nogal mee. De auto maakte namelijk tijdens zijn race-ritjes door de natuur het geluid van een benzine-auto, waarschijnlijk klinkt dat toch veel spannender dan zo'n fluisterstil exemplaar.

metamorfose

Op de valreep, nog net in de herfstvakantie (zoals beloofd) is zoon's nieuwe kamer klaar voor gebruik. Eindelijk een groot bed (het kleine mag van de week op marktplaats) en een echt bureautje om te lezen, tekenen en geheimen in de laatjes te bewaren. Het is een mooi, licht, warm en allergievrij plekje geworden en zoon is er supergelukkig mee. Ik dacht dat ik ook een foto had van hoe het was, een donker, vies en koud hok maar die foto hebben we kennelijk nooit gemaakt. Wel één van vlak voor het opknappen zo'n vijf maanden geleden, die zegt wel iets maar toen was alles al wel gestofzuigd en van gaten en rare plankjes en spijkers ontdaan.

natuurjongen

"Waar zijn de wasknijpers? Ik wil een natuurjongen worden" zei zoon en hing blaadjes in zijn haren. Hoe poëtisch.