caviaverdriet

Het zijn droevige dagen. Gisteren is cavia Panda ingeslapen nadat hij een prik kreeg van de dierenarts. Na bijna drie weken op dwangvoer te hebben geleefd verloor ik de hoop dat hij ooit nog uit zich zelf zou gaan eten.
Een tweede gebitsoperatie binnen drie weken onder narcose zou hem misschien gered hebben maar de kans dat hij daarvan op zou knappen leek heel, heel klein.

Hij verloor zijn bewustzijn tegen mijn schouder aan. Zoon aaide hem zachtjes.
Zijn oogjes rolden voordat zijn spieren verslapten. Hij bleef nog minutenlang ademen.
Pas toen zijn hartje helemaal stil was legde de dierenarts hem terug in z'n doosje. Ze leek ook verdrietig maar stelde me gerust dat ik de goede beslissing had genomen en ze er helemaal achter stond. Deze praktijk werkt (nog) niet samen met proefdiervrij waar je je dode huisdier kan doneren aan de universiteit zodat ze geen proefdieren hoeven te gebruiken voor dierenartsen in opleiding. We namen daarom Panda mee naar huis om hem in de tuin te begraven en nog even naar hem te kunnen kijken.

's Avonds goot het tranen met tuiten. Wij en buiten.
Voor de zekerheid legde ik koelelementen om Panda heen.

Vanmorgen hebben we zijn graf gegraven en hem in een theedoek met schaapjes gevouwen. Weer tranen met tuiten. Maar buiten was het droog.

Panda was nog veel te jong om dood te gaan. Zo'n tweeënhalf jaar is hij geworden.
Zoon kreeg hem voor zijn negende verjaardag, ruim twee jaar geleden.
Eerst knuffelden we er een heleboel bij de kinderboerderij om zeker te weten dat er geen allergie was. Dat was niet het geval.
We wilden eigenlijk een cavia via de dierenbescherming nemen maar werden op slag verliefd op een jong beertje in de dierenwinkel.
Omdat we net in China geweest waren en zoon nog zwaar onder de indruk was van panda's werd dat de naam van ons nieuwe huisgenootje.

Cavia Panda.
Lief, klein, zwart met witte borsteltjes, de eerste nacht in een teiltje met zaagsel en als de wiedeweerga een hok gekocht via marktplaats.
Alles bij elkaar koste de aanschaf van cavia en alle benodigdheden nog geen €40,-. En cavia's kosten verder ook niet veel.
Zaagsel, hooi, brokjes en lekker veel groenvoer, bij voorkeur vers geplukte paardenbloemblaadjes of wortelloof.
Heel erg goed te doen, ook met een laag inkomen. Totdat een cavia ziek wordt.

Na een half jaar brak Panda voor het eerst een voortand en kon niet meer eten. Na mijn eerste schrik en angst dat hij zou sterven las ik van alles over caviatanden.
Meestal groeien ze gewoon weer aan. Ook bij Panda. In zijn tandeloze tijd raspte ik groenten voor hem en maakte een papje van brokjes.
Na een week of twee kon hij weer gewoon eten. Het gebeurde maanden later nog een keer en Panda herstelde op dezelfde manier.
Daarna ging alles ruim een jaar goed. Tot het begin van deze zomer.
Panda at niet, dronk niet en had gewoon zijn tandjes. Ik zette weer papjes en groentenschaafsels voor 'm neer. Dat bleef allemaal onaangeroerd. Omdat ik het erg druk had had hij misschien wel twee of drie dagen geen of nauwelijks voedsel binnen gekregen. Dat kan funest zijn voor een cavia. Cavia's moeten steeds eten. De darmpjes moeten constant in beweging zijn anders worden ze erg ziek en gaan ze dood.
Ik ging voor het eerst naar de dierenarts.

Waarschijnlijk had Panda doorgegroeide kiezen. Die kunnen wondjes en ontstekingen en een hoop pijn veroorzaken. Dat kan de rede zijn waarom een cavia stopt met eten.
Alleen onder narcose kan gekeken en behandeld worden. En Panda moest eerst wat aansterken met dwangvoeding via een spuitje om 'fit' genoeg te zijn voor de operatie.
Eerste consult en zakjes dwangvoeding kostten ons bijna €40, - en de narcose, operatie en medicijnen die volgden ca. €100,-. Panda kwam er goed uit maar kon nog niet zelf eten.
Drie weken later en ik de wanhoop nabij leek het erop of hij ineens weer wist hoe het moest. Panda at weer en gedroeg zich vrolijk.
Eigenlijk had ik mijn verjaardagsgeld opgespaard om Panda te kunnen laten castreren zodat we hem een vriendinnetje konden geven.
Cavia's horen namelijk niet solitair te leven. Daar worden ze eenzaam en ongelukkig van.

Dat is er niet meer van gekomen. Vanaf half oktober begon de gebits-ellende opnieuw.
Naast het verdriet heeft het houden van een cavia ook veel geld gekost.
Ik heb overal geïnformeerd maar op het moment is het nog niet mogelijk om deze soort te verzekeren. Honden, katten, konijnen en papegaaien wel.
De tweede operatie na afgelopen zomer, extra medicijnen (er was nog wat over), consulten, nacontroles en uiteindelijk het pijnloos laten inslapen kostte nog eens €140,-.
Bij elkaar dus €280,-. Daar kan een creatieve minima heel, heel veel voor doen.

Hopelijk komen er in de toekomst goede verzekeringsmogelijkheden voor het houden van cavia's. En het zal nog wel even duren voordat ik over Panda's verlies heen ben.
Maar wie weet ga ik dan in de toekomst nog eens overstag voor twee nieuwe huisgenootjes. Cavia's zijn namelijk heel erg leuk, lief, gezellig en …… vegetariërs.

rode risotto

Na een halve week ziek, lichte koorts, misselijk, buikpijn voelde ik me vandaag weer fit en had weer zin in lekker eten. Ik bestudeerde wat risottorecepten en bedacht vervolgens een eigen variant gebaseerd op de boodschappen, die ik half volgens het lijstje en half volgens de aanbiedingen die ik tegenkwam, had gedaan. Risotto met rode ui, rode wijn en rode biet.
Rasp een flinke gekookte rode biet en snipper een rode ui. Smelt een klont (room)boter of een scheutje olie in een pan met dikke bodem en fruit daarin de ui en 250g risottorijst tot de korrels glazig zijn. Blus met een glaasje rode wijn en voeg vervolgens steeds een beetje groentebouillon toe. Je hebt ca. 3/4L nodig en het volgende beetje wordt toegevoegd als het vorige is opgenomen in de rijst. Vlak voor de laatste scheut voeg je de geraspte biet toe. Als alle bouillon is opgenomen voeg je ca. 100g gorgonzola toe. Hierover gemixte paddestoelen enkel gebakken met een lente-ui in stukjes. Dien mooi op met rucola en eet direct op.

Zoon vond dat het helemaal geen 'rode' risotto was maar paarse. Paarsrood, tja dat is nou eenmaal de kleur van biet, 'rode' ui en 'rode' druif. Daarna aten we nog citroensorbet met gehakte dadels en walnoot.
Ook dat leverde zaterdagavondfilosofie op bij zoon.  "Waarom zeg je plantaardig als je die planten opeet?"en "Is plantaardig diervriendelijk?" en "Is diervriendelijk aardig voor planten?"

proefdiervrij feestje

Vandaag is het een soort van feestje want vanaf vandaag is het verboden om op dieren geteste cosmetica te verkopen in Europa. Daar wou ik zojuist een heel artikel over gaan schrijven maar ik zag dat Style Me Green dat al heel duidelijk had gedaan dus lees dat blog en de details op proefdiervrij.nl.

Het is overigens wel een feestje met nog wat nare kantjes. De producten van de bedrijven die voorheen op dieren testten worden niet uit de schappen gehaald. Op zich okay vanwege de nutteloze verspilling maar ik wil ze nog steeds liever niet gebruiken dus ik blijf voorlopig nog allert en koop alleen van producenten die voor deze wet ook al 'eerlijk' waren. En die wet geldt alleen in Europa.
China bijvoorbeeld stelt juist verplicht dat alle cosmetica (op dieren) wordt getest. Dat zal niet zo snel veranderen maar ik hoop het toch.
En een wet die andere producten die op dieren getest worden verbiedt.

eetbare site

Deze week zag ik alleen m'n computerscherm (en m'n bed). Zoon lag met griep op de bank onder een dekbedje en speelde er wat omheen als hij zich wat lekkerder voelde. Ondertussen zat ik achter de computer en werkte knetterhard aan een opdracht van een websiteontwerp en uitvoering voor een cateringbedrijf Knettervers genaamd. Gisteravond was ik klaar en riep zoon om er even naar te komen kijken. "Kijk eens wat ik gemaakt heb" zei ik vol trots. Zoon trok een vies gezicht,  een paar maanden geleden heeft hij ervoor gekozen om ook volledig vegetarisch te willen eten, en wees naar het scherm.  "Mama, je hebt toch niet iets met vlees en zalm gemaakt?" "Eh, nee, alleen de website, daar was ik zo druk mee bezig de afgelopen tijd." Hij vond het wel mooi maar het allermooist toch de foto op de homepage van de tomaatprikkers. Zoiets zou hij ook wel willen proeven en wie weet trakteren.

Klik hier voor de andere deelnemers

dierzijn

Vanmorgen verkondigde de radiowekker dat uit een onderzoek zou blijken dat biologisch eten nauwelijks gezonder zou zijn dan regulier voedsel. Op het binnenkrijgen van pesticiden en hormonen na dan. Maar daar moeten we ons maar niet druk over maken want dat maakt voor onze gezondheid nauwelijks uit. (ahum?) Gisteren was het ook al raak en verkondigde de directeur van de Wageningen Universiteit dat de landbouw en veeteelt nog veel intensiever moet om de groeiende wereldbevolking vooral van een dagelijks stukje 'dier' te kunnen voorzien. Als voorbeeld nam hij de situatie in China waar steeds meer mensen genoeg geld hebben om vlees te eten en dat moeten we dan ook vooral goed stimuleren door van Nederland een koploper te maken op dat gebied. Ofwel moeten we hier het goede voorbeeld gaan geven met nog meer aarde-uitputtende landbouw en nog dieronvriendelijker op-elkaar-prop-methoden hanteren? Welke vlees- en/of antibiologische maffia lobby is hier aan het werk of zijn de nieuwsmedia gewoon weer wat aan het knuppelen in een hoenderhok omdat de meeste journalisten het ook maar onzin vinden om hun broodje plofkip te ruilen voor een vegetarisch of biologisch alternatief? Directeur Aalt Dijkhuizen werd gelukkig teruggefloten door zijn eigen Unversiteit en ik was duidelijk niet de enige die boos en geschokt was over het zelfingenomen pleidooi zoals hier te lezen valt: http://www.nieuwslog.nl/2012/09/04/waar-haalt-dijkhuizen-de-lef-vandaan-om-de-vee-industrie-een-prima-zaak-te-noemen-2/. Ook ging ik in gedachten terug naar China. De landbouw is daar al zo intensief en eentonig dat je soms honderden kilometers alleen maar maisvelden ziet. Allemaal veevoer? Bijna iedereen eet er vlees. Voornamelijk varkens maar ook koeien worden er heel veel gegeten. Je ziet die dieren alleen nergens. Heel verontrustend als je je beseft hoeveel er gegeten worden. Nergens koeien, nergens varkens. Weggestopt in gigantische stallen waarschijnlijk. Je wilt je liever niet voorstellen hoe het daar zal zijn. Want zo zijn wij mensen. We willen wel vlees maar liever niet zien waar dat vandaan komt. En dat voorbeeld moeten wij de Chinezen dan nog eens versterkt geven? Want de consument moet vrij kunnen kiezen?
Ik denk dat China veel beter af is zonder (verkeerd) Nederlands voorbeeld. Alhoewel het heel veel leed en onvrijheid veroorzaakt heeft China namelijk geen democratie. De Chinees hoeft niet in alles zelf te kiezen. In een enkel geval pakt dat heel goed uit. Je ziet er namelijk nog nauwelijks luchtvervuilende brommers want iedereen rijdt er op electrische scooters en fietsen. Voor de olympische spelen moest het smoggehalte omlaag en werden al die electrische voertuigen massaal geintroduceerd en ze zijn gebleven. Zou dat dan ook niet kunnen met de verplichting vijf dagen per week vegetarisch te eten? China heeft één van de beste vegetarische keukens ter wereld, Zhai Cai, waar ik al eerder over schreef. Het zal dan ook voor niemand een straf zijn om zich daartoe te verplichten. Of kunnen we toch een voorbeeld stellen in Nederland? We beginnen gewoon op de basisschool, leren kinderen weer echt eten, waar het vandaan komt en de heerlijkste gerechten te bereiden zonder dieren. Die mogen dan gewoon lekker in de wei en doen waarin ze goed zijn; dierzijn.

ganzen

Beste ganzenbeheerders van het Sonsbeekpark in Arnhem, is het nou werkelijk nodig om naast die al grote schurende ringen om de poten de ganzenhalsen ook nog van zo'n dier-onterend stuk buis te voorzien?

deze week zag ik .....

..... gerecycled palmblad als bakjes voor overheerlijke pompoensoep die te koop was bij het fietsfornuis van Florike Martens. Die fiets stond ten toon tegenover galerie Zand in Eindhoven waar een goede vriend van man exposeerde tijdens de Dutch Design Week.

Naast design ook kunst deze week. In het MMKArnhem is een overzicht te zien van de Vlaamse kunstenaar Roger Raveel. Schilderijen en tekeningen waarin figuur en abstractie steeds met elkaar in gesprek zijn in ieder werk afzonderlijk. Ik ben dol op zijn composities en beeldtaal en er al door geïnspireerd sinds mijn academieperiode. Er zaten vijf werken tussen die ik zo mee naar huis had willen nemen.
Alleen jammer van het werk met geïntegreerde vogelkooi met levende kanaries. Dat kan toch echt niet meer in 2011! Met dit ene mispunt zou ik toch aanraden deze tentoonstelling te gaan zien.

'Kapstok'

'Tuin in maart met bonenstaken'

Klik hier voor de andere deelnemers

antwoord van Yves Rocher

Ik kreeg vandaag een uitgebreid antwoord op mijn mail over ongewenst drukwerk aan Yves Rocher. Deze zit marketingtechnisch heel slim in elkaar en zit vol 'politieke' antwoorden.
Maar ik ben heel blij dat ik in de nabije toekomst geen papieren reclame meer ga ontvangen en maak in ieder geval geen gebruik van de 'extra's' die waarschijnlijk door kinderhandjes of zeer slecht betaalde arbeiders gemaakt worden. Mocht ik er in de toekomst nog eens producten bestellen hou ik het op het reguliere assortiment en dan vooral de biologisch gecertificeerde producten. Omdat aangegeven wordt dat alle producten dierproefvrij zouden ze misschien wel in de cosmeticagids van Proefdiervrij opgenomen kunnen worden? (Ik lees ook net over een andere site van A(nti)D(ierenproeven)C(oalitie) die een nog betrouwbaardere dierproefvrije merkenlijst zouden hebben.)

Lees en oordeel zelf:

"Geachte mevrouw Noort,

Hartelijk dank voor uw bericht.
Fijn dat u zich om het milieu bekommert.

Om u van dienst te zijn heb ik een code bij uw klantnummer geplaatst waardoorU geen aanbiedingen per post meer zult ontvangen. Omdat echter de aanbieding vooruit voor verzending geselecteerd zijn zult u deze nog een paar keer ontvangen. Dit kan ik helaas niet tegenhouden. Ik maak u erop attent(indien u dit nog niet gedaan heeft)dat u zich op de website www.yvesrocher.nl kunt inschrijven voor onze nieuwsbrief, zodat u de aanbiedingen digitaal ontvangt.

Het risico van vervuiling door papierrecycling is nihil. Integendeel, papierrecycling heeft belangrijke voordelen voor het milieu. Papier kan tot wel acht keer opnieuw worden verwerkt (daarna worden de cellulosevezels waaruit het papier bestaat te kort om het papier bij elkaar te houden).
De mogelijkheid om papier te recyclen brengt een grote besparing van bomen en bosbebouwingen met zich mee. Dit scheelt ook duizenden tonnen afval per jaar.
Wij gebruiken gerecycled papier voor een aantal toepassingen die over goede afdrukkwaliteiten beschikken, en die vooral ook het uitlopen van de inkt vermijden en milieuvriendelijk zijn. Onze verzenddozen, de verpakkingen van schoonheidsproducten en andere verpakkingen bevatten tot wel 100% gerecycleerde materialen.

.Met betrekking op uw vraag over de geschenken kan ik u het volgende schrijven.
Natuurlijk zijn bepaalde geschenken in Azië gemaakt, naast vele andere populaire consumentenproducten die beschikbaar zijn op de Europese markt.
(Te uwer informatie valt de Europese regelgeving onder de meest strenge wetten ter wereld.)

Aangezien wij onze producten in overeenstemming met deze specificaties en regelgeving regelmatig ter plekke laten controleren en certificeren door gespecialiseerde, onafhankelijke laboratoria en onze eigen afdeling kwaliteitscontrole, handelen wij ook conform deze controles die wij onderschrijven. Onze Inkoop afdeling brengt regelmatig bezoeken aan China om de lokale fabriekscondities te controleren. Daarnaast voert onze afdeling Kwaliteitscontrole regelmatig een controle uit op een selectie van artikelen, om de kwaliteit dubbel te controleren.

Daarom is het moeilijk voor te stellen dat er zich, als wij dit proces volgen, afwijkingen voordoen als de leverancier verzekert dat zijn productieproces in overeenstemming is met deze wetten.
Traditioneel vormen de geschenken die Yves Rocher aanbiedt een onderdeel van het plezier om onze producten te kopen. Ook nu blijven we erop gefocust om de best mogelijke kwaliteit en veiligheid voor al onze klanten te bieden en wij zullen dat blijven doen in de toekomst, waarbij ook de wetgeving die de arbeidsomstandigheden behelst gerespecteerd wordt.

Als antwoord op uw vraag met betrekking op onze  verpakkingen.kan ik u het volgende antwoorden.
Door de vermindering van de verpakkingen daalt ook het gebruik van grondstoffen en de energie die nodig is om deze verpakkingen te produceren en te vervoeren.
Wij hebben al vroeg de keuze gemaakt om pvc uit al onze verpakkingen te verwijderen; nu worden ze gemaakt van recyclebare materialen of materialen die verbrand kunnen worden zonder een bedreiging te vormen voor het milieu. Bovendien hebben wij al het lood in de verpakkingen van onze lipsticks afgeschaft; lood wordt over het algemeen gebruikt om de lipstick meer illusie te geven.

Wij hebben ook milieuvriendelijke navulverpakkingen ontwikkeld voor de productielijnen Inositol Végétal, Pro-Rétinol en Hamamélis. Deze navulverpakkingen vertegenwoordigen tot 78% minder plastic in vergelijking met 40 ml potjes. Ze vormen dus een kleinere hoeveelheid afval en hebben minder grondstoffen en energie nodig voor de fabricage.

Wij gebruiken ook, telkens wanneer dit mogelijk is, plastic verpakkingen van monomaterialen, dat wil zeggen dat de flacon, de dop en het etiket uit hetzelfde materiaal zijn vervaardigd, wat de recycling  vergemakkelijkt.

Yves Rocher, Créateur de la Cosmétique Végétale®, zet zich al meer dan 50 jaar in voor de natuur en blijft, in samenwerking met ?de Fondation Yves Rocher?, zoeken naar lange termijn oplossingen die onze planeet helpen beschermen.

Voorts kunnen wij u bevestigen dat al onze producten dierproefvrij zijn

Indien u nog vragen of opmerkingen heeft, aarzelt u vooral niet om contact met onze klantenservice op te nemen op telefoonnummer: 035-6091125. Van maandag t/m donderdag zijn wij te bereiken van 9.00 tot 14.30 uur.
Gelieve te vragen naar Marieke van der Bijl of Ginny Guliker, beiden schoonheidsspecialistes.

Ik vertrouw u hiermee van dienst te zijn.

Met vriendelijke groet,
Yves Rocher Nederland b.v.
Ginny Guliker
(schoonheidsspecialiste)"

antwoord op ongewenste post

Vandaag verstuurde ik deze email vanwege ongewenst drukwerk in de brievenbus:

"Geachte Jane Morin,
Hoofd Consumentenrelaties van Yves Rocher Nederland.

Afgelopen zomer heb ik enkele cosmetica en verzorgingsproducten bij u gekocht via uw website. Dat heb ik gedaan na goed uw informatie over de ingrediënten te hebben gelezen en voor mij de heel erg belangrijke informatie dat u dierproefvrije en veel biologische producten aanbied. Ik probeer zo 'eerlijk' mogelijk te consumeren, wat inhoud dat ik probeer zoveel mogelijk rekening te houden met mensen, dieren en milieu in mijn aankopen.
Ik dacht dat ik bij uw bedrijf daarbij aan het goede adres te zijn.

Mijn teleurstelling was dan ook groot toen ik vanmorgen een enveloppe van u in de brievenbus vond waar maar liefst 7! verschillende foldertjes met allerhande extra aanbiedingen die niets met milieu-dier- of mensvriendelijkheid te maken lijken te hebben. Ten eerste heb ik al moeite met het papier voor de folders.

Normaal krijg ik die bijna niet vanwege de nee-nee-sticker op de brievenbus maar in dit geval kon ik er niet aan ontkomen omdat het een aan mij geadresseerde enveloppe betrof. Ten tweede gaan er meteen allerlei nare bellen bij me rinkelen als ik de inhoud zie waarmee u mij probeert te verleiden tot nieuwe aankopen.
Ik heb recht op een 'gratis' zilverkleurig designhorloge als dank voor mijn bestelling evenals een royale sjaal voor een zacht prijsje? Daar komt nog een verrassingscadeau twv €30,- bij en een geurset + tasje voor nog geen €4,-?
Waar zijn deze producten van gemaakt en vooral WAAR zijn deze producten gemaakt? Van milieuvriendelijke materialen? In een omgeving waar mensen menswaardig worden behandeld en betaald voor hun werk? Waarom krijg ik zo'n naar gevoel van deze aanbiedingen? Komt dat omdat ik er beter van uit kan gaan dat deze extra en 'gratis' producten inderdaad niet aan mijn wensen van consumeren voldoen?

De keer dat ik iets bij u heb besteld kon ik kiezen om een boom te laten planten ipv een gratis cadeau en heb daar met plezier gebruik van gemaakt. Dat gaf me het gevoel dat ik iets teruggaf voor de 'luxe' die ik mezelf cadeau deed. Op uw website communiceert u ziezo veel minder agressief en krijg ik weer gewoon het gevoel dat ik zelf mag kiezen wat ik koop en waarom. Ik vraag u daarom ook om mij geen onnodige papieren post meer te sturen.

Ook zou ik het heel erg op prijs stellen om nog beter geïnformeerd te worden over de herkomst van uw (bij)producten. Naast dat ik kan kiezen voor de meest milieuvriendelijke producten uit uw assortiment wil ik ook graag weten waar het materiaal van de verpakkingen vandaan komen en hoe de werkomstandigheden zijn van de mensen die alles maken, dus ook van de extra producten.
Rest mij nog om u te complimenteren over uw boomplantaktie voor de planeet en dat alle(?) producten dierproefvrij zijn.
Met uw invloed op consumenten als groot bedrijf kunt er misschien voor zorgen dat we nog een beetje meer gaan letten op onze planeet en de mensen en dieren die erop wonen.

Alvast mijn dank voor het schrappen van mijn adres op de papieren postlijst.
Met vriendelijke groet,
MN"

dahlia's met oorwormen

Gisteren las ik in Wilde venkel en rabarber over het gebruik van dahliabloemblaadjes in jam en saus en plukte meteen vier à vijf grote donkerrode volbloeide bloemen om het te gaan uitproberen. Helaas bleken deze bloemen de verblijfplaats van zo'n veertig oorwormen waarvan de helft in de gootsteen belanden door mijn schrik (sorry oorwormen) en de andere helft weer in de tuin waar ik de rest van de bloemen heb uitgeschut na die schrik. Vervolgens alle geschikte blaadjes 'geplukt' en grondig gewassen maar geen oorworm meer aangetroffen gelukkig.
Met een scheutje water aan de kook gebracht samen met (te weinig) pectinesuiker. Het resultaat is nu geen jam maar een lobbig sausje waarvan ik vannacht droomde dat ik erover schreef: "De ontwikkeling van een recept .........." En nu ben ik aan het surfen naar lavendelrecepten want ik volg mijn intuïtie en de woorden die daarbij in me op komen. Wie weet, wordt vervolgd.