frambozen

Deze week zag ik de eerste loganbessen rijpen. Dat was zo'n tweeënhalf jaar terug een klein stekje. Ik had bedacht dat de toen nog nieuwe tuin een groene geveltuin moest worden.
Het is hier namelijk nogal krap dus laat ik van alles omhooggeleid groeien.
Mijn lievelingsfruit is de framboos in al haar varianten. De loganbes is een kruising tussen braam en framboos. Dit jaar lijkt er wel zo'n twee kilo oogst te gaan komen. Deze lente zijn er nog drie frambozenstruikjes bijgezet en ook die gaan al oogstjes geven. Eergisteren ontdekte een vriendin die ook de framboos als lievelingsfruit heeft mijn planten en bood direct aan deze zomer op ze te passen zodat deze oogst niet verloren gaat. Als ik me dan straks tegoed doe aan lychees en durian zit zij lekker mijn frambozen op te peuzelen. Gelukkig doet de druif, die inmiddels de gehele voorgevel van ons huis bedekt, het ook heel goed en hebben we eind zomer ook nog fruit uit eigen tuin. Ik heb al plannen om er nog een klimmende Japanse wijnbes bij te zetten want er is nog een stukje muur over. En nee, hoewel ik graag zou willen, Japan ligt niet binnen onze financiële mogelijkheden. Na China wordt het weer tien jaar sparen denk ik (hoop ik) om een ander stukje wereld te bezoeken. Tijd zat om nog van heel veel oogsten te genieten.

Klik hier voor de andere deelnemers

tasjes actie

Collegablogster Jenny Greenteeth nam een geweldig initiatief om het gebruik van plastik tasjes te minderen. Tijdens het boodschappen doen met haar herbruikbare en wasbare zakjes voor groenten en fruit vroeg ze zich af waarom je die zakjes niet gewoon in de supermarkt kunt kopen als alternatief voor wegwerpplastik. Ze mailde de grote supermarkten over het idee.
Doe ook mee en stuur een mail naar de supermarkten waar je je boodschappen doet om er duurzame wasbare zakjes in de verkoop te krijgen. Lees hier en hier over de details van deze actie.

pimp je trouwschoenen

Mijn trouwschoenen stonden al bijna acht jaar niet meer gedragen te worden in de kast.
Reuzenjammer want voor een elegant hakkensandaaltje zijn ze erg confortabel en draagbaar.
(Ik kreeg er geen pijn van in voeten of rug toentertijd.)
Tijd dus voor een 'pimp-je-trouwschoenen-actie'. Van wit naar balpointblauw en dan letterlijk.

Ik heb me laten inspireren door de Bic Art van Jan Fabre, beeldend kunstenaar en theaterregisseur uit Belgie.
Naast zijn blauwebalpointkunst ben ik ook erg gefascineerd door zijn Groene Insecten.
Een gewone huisvlieg vond mijn ene eerste bewerkte schoen al erg interessant en is zo onbedoeld op de eerste foto (even klikken om te vergroten) terechtgekomen.
In dit geval had het voor het Jan-Fabre-effect best een groene strontvlieg mogen zijn ;-)

En man waarschuwde me nog even hiermee niet door de regen te gaan lopen als ik geen blauwe voeten wil krijgen. Gelukkig schijnt de zon weer na het onweer van vanmorgen.

drakeneiland

Deze week zag ik ....... een geweldig optreden van zoon's klas. Ze mochten op school de weeksluiting verzorgen en veranderde van 'zand' en 'zee' in een eiland wat belaagd werd door een chinese draak.
Die werd verslagen met zang, dans en diabolokunsten en een slotconcert van de hele klas die
'Op een onbewoond eiland' ten gehore bracht.
Zo zie je maar weer, we hoeven niet ver om chinese kunsten en stranden te beleven ;-)

Klik hier voor de andere deelnemers

knuffels

Zoon en ik waren van plan zoveel mogelijk van zoon's oude maar nog steeds mooie (en lieve!) knuffels mee te nemen naar China en ze dan daar aan arme kinderen of een weeshuis te geven. Ik had ze al gewassen en hersteld waar nodig, maar kreeg twijfels na het lezen over gewoontes en gezichtsverlies in 'Chinese tekens' van Jan van der Putten. Het boek beschrijft gewoonten, cultuurfenomenen en veranderingen in China.
Ik vroeg raad aan een Nederlander die in China woont en mailde hem of het eigenlijk wel gepast is om kinderen 'gebruikte' knuffels te geven. Helaas, Chinezen lijken niet erg dol op tweedehands spullen. Waarschijnlijk denken ze ook nog dat de knuffel misschien van een kind was wat vaak ziek is geweest en dat brengt ongeluk. Ongeluk gunnen we niemand dus zie ik er maar van af om mijn hergebruikpassie in China te introduceren. Ben me nu aan het beraden om toch iets duurzaams mee te nemen voor het geval we hele arme mensen en kinderen tegenkomen en ze een heel klein beetje blij te kunnen maken. Tips zijn welkom.