Pieta (met groene tranen)

Zeefdruk op papier en ik had ook nog een klusje tussendoor; zeefdruk op groen schort, cadeautje voor een kookgrage vriend van zoonlief. (De bandjes missen natuurlijk nog.)

makkelijke moestuin

Het is nu nog kaal in de 'patio'-tuin maar binnenkort komt er dan eindelijk een echte moestuin. Door de nieuwe schuur is er plek vrij gekomen voor twee 'Makkelijke Moestuin'-bakken die mijn handyman gisteren maakte van het hout van een oud speelhuisje uit de tuin van een vriendin. Er was ook nog hout voor een schuttinkje achter ons gevelkasje dus het zaaien kan beginnen. Over een poosje eten we uit eigen tuin ;-)

En mijn zelfgekweekte salie, rozemarijn en thijm lijken de winter te hebben overleefd.
Net als ik na alle feestdagen, verkoudheden, leuke uitjes naar Filmfestival Rotterdam met man en naar Praag met zoon en daarop griep. Het voorjaar kan wat mij betreft beginnen.

in de prijzen vallen

De GroenGedoe activiteiten concentreerden zich de afgelopen tijd voornamelijk thuis en op de sociale media twitter en facebook. En omdat ik daar ook vooral groen volg en commentaar lever reageerde ik op een treinkaartjesactie en een ASNprijsvraag 'dennenboomraden'.  En wonder boven wonder viel ik bij beide in de prijzen. Dus toog ik zaterdag met gewonnen treinkaartje naar Rotterdam om vriendin en The Future of Fashion is Now te zien en haalde 's ochtends eerst onze knettergroene EKO adoptiekerstboom op die na mooi te zijn in ons huis weer mooi terug de grond in mag.
Man en zoon zorgden voor het transport in de fietskar en trakteerden zichzelf meteen voor deze dienst op koffie en taart bij huiskamercafé Tati, op het moment ook afhaalpunt Nijmegen voor een adoptieboom. En zondag pakte ik de doos met kerstversiering uit die ik met het Sinterklaasfeest van m'n ouders kreeg. Restanten familiekerst van antiek t/m jaren zeventigmoois zaten erin en die hangen nu allemaal weer voor het eerst sinds lang hergebruikt te pronken.
Ik wens iedereen vast hele fijne feestdagen, hoop in 2015 weer wat meer tijd vrij te kunnen maken om te bloggen en ga vast op zoek naar de alerhipste geitenwollensokken om lekker aan te trekken bij m'n superverantwoorde kerstboom waarbij ik een heerlijk glas bio-gluwein ga nemen. Proost ;-)

Panda gezeefdrukt

Tijdens het rouwen om cavia Panda ben ik hem gaan tekenen. Zoon vroeg of ik een zeefdruk voor hem wou maken. Dat deed ik vanmorgen en werd er zowaar gelukkig van ;-)

caviaverdriet

Het zijn droevige dagen. Gisteren is cavia Panda ingeslapen nadat hij een prik kreeg van de dierenarts. Na bijna drie weken op dwangvoer te hebben geleefd verloor ik de hoop dat hij ooit nog uit zich zelf zou gaan eten.
Een tweede gebitsoperatie binnen drie weken onder narcose zou hem misschien gered hebben maar de kans dat hij daarvan op zou knappen leek heel, heel klein.

Hij verloor zijn bewustzijn tegen mijn schouder aan. Zoon aaide hem zachtjes.
Zijn oogjes rolden voordat zijn spieren verslapten. Hij bleef nog minutenlang ademen.
Pas toen zijn hartje helemaal stil was legde de dierenarts hem terug in z'n doosje. Ze leek ook verdrietig maar stelde me gerust dat ik de goede beslissing had genomen en ze er helemaal achter stond. Deze praktijk werkt (nog) niet samen met proefdiervrij waar je je dode huisdier kan doneren aan de universiteit zodat ze geen proefdieren hoeven te gebruiken voor dierenartsen in opleiding. We namen daarom Panda mee naar huis om hem in de tuin te begraven en nog even naar hem te kunnen kijken.

's Avonds goot het tranen met tuiten. Wij en buiten.
Voor de zekerheid legde ik koelelementen om Panda heen.

Vanmorgen hebben we zijn graf gegraven en hem in een theedoek met schaapjes gevouwen. Weer tranen met tuiten. Maar buiten was het droog.

Panda was nog veel te jong om dood te gaan. Zo'n tweeënhalf jaar is hij geworden.
Zoon kreeg hem voor zijn negende verjaardag, ruim twee jaar geleden.
Eerst knuffelden we er een heleboel bij de kinderboerderij om zeker te weten dat er geen allergie was. Dat was niet het geval.
We wilden eigenlijk een cavia via de dierenbescherming nemen maar werden op slag verliefd op een jong beertje in de dierenwinkel.
Omdat we net in China geweest waren en zoon nog zwaar onder de indruk was van panda's werd dat de naam van ons nieuwe huisgenootje.

Cavia Panda.
Lief, klein, zwart met witte borsteltjes, de eerste nacht in een teiltje met zaagsel en als de wiedeweerga een hok gekocht via marktplaats.
Alles bij elkaar koste de aanschaf van cavia en alle benodigdheden nog geen €40,-. En cavia's kosten verder ook niet veel.
Zaagsel, hooi, brokjes en lekker veel groenvoer, bij voorkeur vers geplukte paardenbloemblaadjes of wortelloof.
Heel erg goed te doen, ook met een laag inkomen. Totdat een cavia ziek wordt.

Na een half jaar brak Panda voor het eerst een voortand en kon niet meer eten. Na mijn eerste schrik en angst dat hij zou sterven las ik van alles over caviatanden.
Meestal groeien ze gewoon weer aan. Ook bij Panda. In zijn tandeloze tijd raspte ik groenten voor hem en maakte een papje van brokjes.
Na een week of twee kon hij weer gewoon eten. Het gebeurde maanden later nog een keer en Panda herstelde op dezelfde manier.
Daarna ging alles ruim een jaar goed. Tot het begin van deze zomer.
Panda at niet, dronk niet en had gewoon zijn tandjes. Ik zette weer papjes en groentenschaafsels voor 'm neer. Dat bleef allemaal onaangeroerd. Omdat ik het erg druk had had hij misschien wel twee of drie dagen geen of nauwelijks voedsel binnen gekregen. Dat kan funest zijn voor een cavia. Cavia's moeten steeds eten. De darmpjes moeten constant in beweging zijn anders worden ze erg ziek en gaan ze dood.
Ik ging voor het eerst naar de dierenarts.

Waarschijnlijk had Panda doorgegroeide kiezen. Die kunnen wondjes en ontstekingen en een hoop pijn veroorzaken. Dat kan de rede zijn waarom een cavia stopt met eten.
Alleen onder narcose kan gekeken en behandeld worden. En Panda moest eerst wat aansterken met dwangvoeding via een spuitje om 'fit' genoeg te zijn voor de operatie.
Eerste consult en zakjes dwangvoeding kostten ons bijna €40, - en de narcose, operatie en medicijnen die volgden ca. €100,-. Panda kwam er goed uit maar kon nog niet zelf eten.
Drie weken later en ik de wanhoop nabij leek het erop of hij ineens weer wist hoe het moest. Panda at weer en gedroeg zich vrolijk.
Eigenlijk had ik mijn verjaardagsgeld opgespaard om Panda te kunnen laten castreren zodat we hem een vriendinnetje konden geven.
Cavia's horen namelijk niet solitair te leven. Daar worden ze eenzaam en ongelukkig van.

Dat is er niet meer van gekomen. Vanaf half oktober begon de gebits-ellende opnieuw.
Naast het verdriet heeft het houden van een cavia ook veel geld gekost.
Ik heb overal geïnformeerd maar op het moment is het nog niet mogelijk om deze soort te verzekeren. Honden, katten, konijnen en papegaaien wel.
De tweede operatie na afgelopen zomer, extra medicijnen (er was nog wat over), consulten, nacontroles en uiteindelijk het pijnloos laten inslapen kostte nog eens €140,-.
Bij elkaar dus €280,-. Daar kan een creatieve minima heel, heel veel voor doen.

Hopelijk komen er in de toekomst goede verzekeringsmogelijkheden voor het houden van cavia's. En het zal nog wel even duren voordat ik over Panda's verlies heen ben.
Maar wie weet ga ik dan in de toekomst nog eens overstag voor twee nieuwe huisgenootjes. Cavia's zijn namelijk heel erg leuk, lief, gezellig en …… vegetariërs.