Beyoncévlieg

Ik tekende naar een foto een vlieg die zojuist wordt geboren uit haar cocon.
De cocon leek nergens naar.
Gelukkig heb ik ooit een breipoging gedaan die nu goed van pas kwam.
Als vanzelf kreeg ze alvast goudgele vogelvleugels. En een kroontje.
De prent heet 'pasgeboren vlieg' in het 'Lao' maar als je dat weer terugvertaald in google wordt dat: ' Vliegt opkomende'. Lao wordt gesproken en geschreven in Laos, het noorden van Thailand en het zuiden van China. Ik heb geen idee hoe het klinkt maar de letters roepen Boeddhistische gedachten bij me op.
Gisteren kwam de nieuwe Dikke van Dalen uit waarvan de hoofdredacteur zijn favoriete nieuwe woord 'beyoncévlieg', de naam voor een paardenvlieg met een gouden achterwerk is. Daar moest ik vandaag tijdens het zeefdrukken veel aan denken. Er zit vast nog veel meer glamour en mode in insecten dan ik eerder had gedacht.

Driekleuren zeefdruk op Eco papier, inkt op waterbasis, 32,5 x 50 cm.

vogelmug

zoen

Hartje New York, waar op 14 augustus 1945 een matroos en een verpleegster elkaar zoenen. De Tweede Wereldoorlog is voorbij. Maar hoe laat op de dag voltrok zich de iconische smakkerd?
Posted by NOS on maandag 22 juni 2015

Toevallig zag ik vanmorgen deze foto op mijn facebooktijdlijn want…….

….. van de week vonden we met het opruimen juist deze BoekieBoekie kleurplaten terug.

Daarop staat ons beeld Zoen, gemaakt in 2002, afgekeken van "Kiss at Timesquare" van Alfred Eisenstaedt. En sinds vandaag weten we dus ook dat die foto gemaakt is om 17.51 op 14 augustus 1945. De personen zijn nog steeds niet bekend. Veel mensen die nu reageren op het facebookbericht van de NOS zijn verbolgen over dat het een geënsceneerde foto betreft. Dat was juist voor ons de aanleiding om de foto en de houding van de zoeners te analyseren en na te maken met Barbie en Ken. Daarvoor hebben we de poppen geheel in stukken moeten zagen en opnieuw in elkaar moeten timmeren en plakken. Er kwam dus nogal wat geweld bij kijken om dit 'liefdesbeeld' te maken. Vervolgens kwamen onze patroonteken- en naaivaardigheden goed van pas om de kleding van de verpleegster en de matroos op de originele foto na te kunnen maken. Het beeld is gemaakt voor een tentoonstelling van Villa Zebra, kinderkunsthal te Rotterdam. Later hebben we er ook de kleurplaat bij gemaakt voor een bijhorende kunstmap voor kinderen over kleur. Daar moest ook een kunstenaarsportret bij komen en hebben we 'Zoen' zelf ook nog eens nagedaan. Fotograaf Tamar de Kemp maakte de foto die we nog steeds koesteren en ook nog eens gebruikt hebben voor onze bruiloft. En dat is vandaag precies 11 jaar geleden. 

peultjes

Zo dat is alweer een hele poos geleden dat ik aan bloggen toekwam. Ik verkeer inmiddels in misschien wel het meest intensieve opruimproces wat ik ooit ga doen. Er staan al acht vuilniszakken kleding, stoffen en fournituren klaar om het huis te verlaten en evenzoveel dozen met boeken. Ik las 'Opgeruimd' van Marie Kondo ter inspiratie en durfde het eindelijk aan ruim twintig jaar spullen en ballast te gaan sorteren op 'blijft bij me' en 'gaat me verlaten'. Het enige wat me in het boek tegenstaat is dat er niets vermeld wordt over waar het heen moet en hoe je het het beste kunt recyclen. Klakkeloos weggooien zit niet in mijn systeem en wil ik er ook niet in hebben dus de categorie textiel gaat naar de kledingbank die ook samenwerken met bedrijven die iets kunnen met stofrestjes en een deel van de boeken gaan naar een opkoper en een deel naar een stichting die het verkoopt voor een goed doel. Dat lukt niet zonder auto dus moeten we er eerst één lenen en krijg ik weer ruimte voor het uitzoeken en sorteren van de rest van de categorieën; papieren, paperassen, keukenspullen en apparaten, tuin/vakantie/kampeerspullen, alle andere werk/kunst/knutsel-materialen, foto's en andere persoonlijkheden met emotionele waarden en als laatste en voor mij waarschijnlijk het moeilijkste; mijn werk, tekeningen, schilderijen, ontwerpen, eindexamen en andere studiekleding, andere textielexperimenten en de daarovergaande documentatie deels nog in dia's en negatieven. Mijn streven is voor de zomervakantie klaar om daarna meteen weer fris te kunnen beginnen met herziene blik op wat ik verder wil ontwikkelen.

Ondertussen groeit alles welig in mijn makkelijke moestuin. Inderdaad heel makkelijk, bijna geen onkruid enkel wat water en af en toe een bakdeel herbezaaien. En gisteren zagen we ineens dat er peultjes zijn. Die zijn zojuist verwerkt in de zeer groentevolle pastasalade die de basis vormt voor de laatste wandeling van de avondvierdaagse in de 30℃. Net als de laatste pluksla, radijs en rucola. Binnenkort volgen de broccoli, courgette en snijbiet ;-)
Ik wens iedereen een heerlijk subtropisch avondje.

paasschuim

Een week geleden las ik de enorm enthousiaste blog van de Groene Meisjes over Meringues zonder ei. Een veganist uit de VS ontdekte de eiwitklopkracht van kikkererwtenpekel (het vocht waarin gekookte kikkererwten in pot of blik zit) en nu probeert vooral Amerika maar ook de rest van de wereld die geïnteresseerd is in plantaardig eten deze ontdekking uit met het maken van Meringues in al haar varianten en deelt bevindingen op de facebookpagina Vegan Meringue - Hits and Misses!

Mijn eerste poging leek een hit te worden. Ik klopte de kikkererwtenpekel van 1 blik netjes 5 minuten, voegde 130 g poedersuiker in delen toe en klopte nog eens 10 minuten.
Een wonder, Haagse bluf zonder ei. De oven voorverwarmd op 110 ℃, nog een beetje onhandig met de nieuwe spuitzak, maar ze leken voor het bakken toch prachtig te worden.

Na anderhalf uur in de oven voorzichtig gekeken, en nee het kwam niet door plotselinge koude lucht, het kwaad was al geschied. Foute temperatuur, teveel/te weinig suiker, op het verkeerde moment erdoorheen? Wie zal het zeggen.
Ik denk dat we de komende tijd veel kikkererwten zullen eten en de restantjes schuim zijn misschien goed te verwerken in een paastoetje.