Een beetje laat dit jaar maar dat mag de pret niet drukken. Eindelijk tijd voor de moestuin.
Gezaaid in de volle grond: snijbiet, rode biet, venkel, koolrabi, koriander, spinazie, wortels oranje, paars en rood, radijs, veldsla, gemengde pluksla en peterselie.
Morgen komen daar nog verschillende peultjes en bonen bij maar die liggen nu lekker een beetje voor te kiemen in een bedje van nat wc-papier. En die bakjes van de ah zijn best handig om komkommerplantjes, cherrytomatenplantjes en paprikaplantjes voor te kweken.
Wordt vervolgd met courgette, basilicum, dille, palmkool en vele anderen…..
zaterdag 2 april 2016
vrijdag 4 maart 2016
shiitakes
Oorverdovend stil lijkt het hier. Niets is minder waar. Er wordt nog nog immer groen gedaan. Gekookt, gerecycled, gekweekt, gezeefdrukt op ekopapier en ekokatoen en nagedacht over alle dilemma's die je zo tegenkomt in het dagelijks leven.
Ineens heb ik een puber die Nike, Adidas e.d. supervet cool vindt. Daar deed ik zelf helemaal niet aan mee tijdens mijn eigen pubertijd dus best lastig om me in te verdiepen.
Gelukkig las ik zojuist ergens dat Nike steeds meer gerecycled polyester gebruikt voor sneakers dus wie weet ga ik zelfs nog een keer overstag ;-) Eerst nog even googlen in wat voor een erbarmelijke arbeidsomstandigheden ze gemaakt worden :(
Voorlopig struin ik nog even de kledingruilmogelijkheden en vintagekiloshops af als ik wat nieuws wil. Onlangs na er lang (2jaar!) tegenaan gehikt te hebben eindelijk een paar laarzen en een schoen laten stikken. Dat viel reuze mee. Voor nog geen €10,- weer als nieuw. Het potje crème erbij was duurder.
Het loont dus prima om de schoenmaker te checken op wat jouw reparatie kost.
Verder groeien er hier paddo's. Ik denk dat deze geweldige shiitakes vanavond in het eten terecht komen. Man kreeg dit kweekblok voor z'n verjaardag omdat hobby's en fascinaties best overdraagbaar kunnen zijn volgens een goede vriendin.
Aan inspiratie voor werk en leven geen gebrek.
Nu nog de tijd en motivatie maken om het weer vaker te delen.
Ineens heb ik een puber die Nike, Adidas e.d. supervet cool vindt. Daar deed ik zelf helemaal niet aan mee tijdens mijn eigen pubertijd dus best lastig om me in te verdiepen.
Gelukkig las ik zojuist ergens dat Nike steeds meer gerecycled polyester gebruikt voor sneakers dus wie weet ga ik zelfs nog een keer overstag ;-) Eerst nog even googlen in wat voor een erbarmelijke arbeidsomstandigheden ze gemaakt worden :(
Voorlopig struin ik nog even de kledingruilmogelijkheden en vintagekiloshops af als ik wat nieuws wil. Onlangs na er lang (2jaar!) tegenaan gehikt te hebben eindelijk een paar laarzen en een schoen laten stikken. Dat viel reuze mee. Voor nog geen €10,- weer als nieuw. Het potje crème erbij was duurder.
Het loont dus prima om de schoenmaker te checken op wat jouw reparatie kost.
Verder groeien er hier paddo's. Ik denk dat deze geweldige shiitakes vanavond in het eten terecht komen. Man kreeg dit kweekblok voor z'n verjaardag omdat hobby's en fascinaties best overdraagbaar kunnen zijn volgens een goede vriendin.
Aan inspiratie voor werk en leven geen gebrek.
Nu nog de tijd en motivatie maken om het weer vaker te delen.
Labels:
idealistisch,
overpeinzing,
paddenstoelen,
schoonheid
dinsdag 22 december 2015
kerst 2015
We zijn er weer klaar voor.

De kerstboom aan het plafond dit jaar gecreëerd uit snoeiafval.

Vloerverlichting paraat en de kerstrozen bloeien.

Hier en daar wordt reeds geëxperimenteerd met heerlijke ingrediënten.


Hulst; check. Prachtige theedoek van 't Textielmuseum; check. Kaarsen; check!
Ik wens iedereen fijne feestdagen en een groen, duurzaam, gezond en voorspoedig 2016.

De kerstboom aan het plafond dit jaar gecreëerd uit snoeiafval.

Vloerverlichting paraat en de kerstrozen bloeien.

Hier en daar wordt reeds geëxperimenteerd met heerlijke ingrediënten.


Hulst; check. Prachtige theedoek van 't Textielmuseum; check. Kaarsen; check!
Ik wens iedereen fijne feestdagen en een groen, duurzaam, gezond en voorspoedig 2016.
Labels:
dingen maken,
eten,
hergebruik,
inspiratie,
klimaat,
overpeinzing,
tuin
donderdag 17 december 2015
Mademoiselle Clavulina Coralloides en anderen
Ik bleek nog helemaal niet klaar met mijn Fungigirls.
Ik maakte een uitstapje naar glamour-insecten en daar drongen zich als vanzelf weer paddenstoelen aan op. Een overzichtje van zeefdrukwerk van afgelopen najaar.
![]() |
| (Mademoiselle Clavulina Coralloides; Mejuffrouw Koraalzwam, zeefdruk op ekopapier, 2015) |
Labels:
dier,
dingen maken,
inspiratie,
paddenstoelen,
tekening,
zeefdruk
maandag 30 november 2015
#Paris en #ZwartePiet
In plaats van deelname aan 'la marche pour le climat' liep ik gisteren in Amsterdam de klimaatparade. De bus naar Parijs vol bezorgde Nijmegenaren die de 'Tour de Climat' zouden doen bleef in Nederland dit weekend. De mars in Parijs werd verboden na de terroristische aanslagen. In plaats daarvan demonstreerde her en der kleine groepjes en plaatsten Parijzenaars lege schoenen op la Place de la République om de demonstranten die niet konden of wilden komen te symboliseren. Zeer indrukwekkend en poëtisch.
Ik zag het pas zondagavond laat na een voldane dag in kou en regen die bijna niet deerden omdat het zo'n waardevolle, energieke en gezellige actie betrof.

Ik heb in mijn leven niet veel gedemonstreerd. Ik houd niet zo van mensenmassa's en mijn 'acties' voer ik meestal digitaal. Dit keer voelde ik echter de noodzaak erbij te zijn. Alhoewel het klimaatprobleem nu eindelijk echt een zaak is waar je niet omheen kan lijkt het erop dat nog steeds weinig mensen beseffen hoe dichtbij het is en hoe het de wereld verandert. En dat alles samenhang heeft. Dat IS misschien wel zo groot en gevaarlijk is geworden vanwege klimaatproblematiek in Syrië. Dat er wereldwijd al heel veel onleefbare plekken zijn en we dus heel veel klimaatvluchtelingen zullen krijgen bovenop de oorlogsvluchtelingen. Dat we dus misschien wel eens zouden moeten inleveren op onze rijkdommen. Meer delen. Niet de sterkste kant van onze huidige gemakscultuur. Wel nodig. Het gebeurt wel her en der. Het stikt al van de groene/deel/eerlijke initiatieven. Ik volg en steun en neem deel en het zou me optimistisch moeten stemmen maar ik voel pessimisme. Er moet meer gebeuren dan mensen proberen te bewegen korter te douchen, de verwarming een graad lager te zetten, minder of geen vlees meer te eten en noem maar op. Over al die onderwerpen schreef ik eerder. Groen gedoe.
Ik maak me zorgen. Daaruit vinden mijn hersenen soms nieuwe connecties.
Na de aanslagen op 13 november veranderden vele profielfoto's met een waas van de Franse vlag. Symbool voor het medeleven van de Parijzenaars. 14 november arriveerde Sinterklaas in Nederland. Er werd gevraagd om de Zwarte Pieten discussie nu niet op te laten waaien. Vanwege respect voor de gebeurtenissen in Parijs. Het beeld mezelf te schminken in de Franse driekleur en me in een Pietenpak te laten fotograferen voor een nieuwe profielfoto liet me niet meer los. Ik heb me ingehouden omdat ik niemand met een Frans profielwaasje wilde kwetsen. Stiekem hoopte ik wel dat een ander het idee ook zou krijgen en het wel zou doen. Ik heb het nergens op internet kunnen vinden.
Maar nu hebben ze in Parijs dus wel de schoenen gezet. Prachtig. Ze zullen daar niet heel lang blijven staan. Misschien zouden ze het ook heel goed doen in brons.
Als blijvend monument voor de demonstranten die niet konden komen vanwege terreurdreigingen maar die ons blijven herinneren dat we graag over een leefbare aarde willen blijven lopen.
Ik zag het pas zondagavond laat na een voldane dag in kou en regen die bijna niet deerden omdat het zo'n waardevolle, energieke en gezellige actie betrof.

Ik heb in mijn leven niet veel gedemonstreerd. Ik houd niet zo van mensenmassa's en mijn 'acties' voer ik meestal digitaal. Dit keer voelde ik echter de noodzaak erbij te zijn. Alhoewel het klimaatprobleem nu eindelijk echt een zaak is waar je niet omheen kan lijkt het erop dat nog steeds weinig mensen beseffen hoe dichtbij het is en hoe het de wereld verandert. En dat alles samenhang heeft. Dat IS misschien wel zo groot en gevaarlijk is geworden vanwege klimaatproblematiek in Syrië. Dat er wereldwijd al heel veel onleefbare plekken zijn en we dus heel veel klimaatvluchtelingen zullen krijgen bovenop de oorlogsvluchtelingen. Dat we dus misschien wel eens zouden moeten inleveren op onze rijkdommen. Meer delen. Niet de sterkste kant van onze huidige gemakscultuur. Wel nodig. Het gebeurt wel her en der. Het stikt al van de groene/deel/eerlijke initiatieven. Ik volg en steun en neem deel en het zou me optimistisch moeten stemmen maar ik voel pessimisme. Er moet meer gebeuren dan mensen proberen te bewegen korter te douchen, de verwarming een graad lager te zetten, minder of geen vlees meer te eten en noem maar op. Over al die onderwerpen schreef ik eerder. Groen gedoe.
Ik maak me zorgen. Daaruit vinden mijn hersenen soms nieuwe connecties.
Na de aanslagen op 13 november veranderden vele profielfoto's met een waas van de Franse vlag. Symbool voor het medeleven van de Parijzenaars. 14 november arriveerde Sinterklaas in Nederland. Er werd gevraagd om de Zwarte Pieten discussie nu niet op te laten waaien. Vanwege respect voor de gebeurtenissen in Parijs. Het beeld mezelf te schminken in de Franse driekleur en me in een Pietenpak te laten fotograferen voor een nieuwe profielfoto liet me niet meer los. Ik heb me ingehouden omdat ik niemand met een Frans profielwaasje wilde kwetsen. Stiekem hoopte ik wel dat een ander het idee ook zou krijgen en het wel zou doen. Ik heb het nergens op internet kunnen vinden.
Maar nu hebben ze in Parijs dus wel de schoenen gezet. Prachtig. Ze zullen daar niet heel lang blijven staan. Misschien zouden ze het ook heel goed doen in brons.
Als blijvend monument voor de demonstranten die niet konden komen vanwege terreurdreigingen maar die ons blijven herinneren dat we graag over een leefbare aarde willen blijven lopen.
Our shoes will march for us. Dawn #MarcheClimat #ClimateMarch #ActInParis pic.twitter.com/hSEvhzXjsc
— Nicole Ghio (@nicoleghio) 29 november 2015
Abonneren op:
Posts (Atom)
















