dijkhuis

Zus en ik liepen zondag van Zaltbommel naar Varik en werden letterlijk gejaagd door de wind.
En toen stonden we pal voor haar droomhuis. Waarschijnlijk is het ontworpen vanuit één bestaand huisje en zijn er vier huisjes omheen en aangebouwd. Zo te zien waren ze allemaal met elkaar verbonden door een brug en gangen. Mooi hoe het huisje met het rieten dak door het verandahuisje heen lijkt gebouwd te zijn. Ik zie jammer genoeg (nog) geen zonnepanelen op het dak van het huisdeel wat doet denken aan de oude hooiberg. We bedachten hoe je daar zou wonen en iedere ochtend achter de uiterwaarden de rivier ziet. Zou hier een gezin wonen of een ander soort woongemeenschap. We gokten op een groot samengesteld gezin met grote kinderen waar niet iedereen altijd op dezelfde tijd thuis woont. Maar in de zomer, op een mooie warme avond eten ze met z'n allen op de veranda en wie weet speelt er iemand mandoline.

warmetruienwinkeldag

Vandaag ben ik geridderd met een speldje van een groen hertje. Hart is 'hert' in het Nijmeegs en eenieder die de duurzaamheid een warm hart toedraagt kan in aanmerking komen voor een een Groen Hert. Die kreeg ik (nog?) niet voor groengedoe maar voor mijn oefenoptreden als  aspirant Stoere Vrouw.
Op de valreep werd ik gevraagd mee te doen aan een bliksem-actie ter bevordering van warmwinkelen in Nijmegen door het Klimaatverbond en de StoereVrouwen. We togen met de groene wethouder en medewerkers, cameraploeg van de lokale omroep en fotograaf van de Gelderlander door de Broerstraat en beloonde de winkeliers van Jamin en Pearl voor het klimaatbesparende dichtedeurbeleid wat ze voeren.
Ze kregen een mooi bord op de deur en ook een groen hertje opgespeld door de groene wethouder. Daarna nog een rondje gemaakt waar al veel winkeliers het initiatief hadden overgenomen door eerdere acties van de stoere-mannen-gemeente-medewerkers. Ik kreeg ineens het gevoel dat er hier iets duurzaams gaande is aan zo de rand van Nederland en ben best trots op Nijmegen vandaag.
Thuis hebben we de thermostaat ook wat lager gezet om aan warmetruiendag mee te doen. 18,5°C, maar een half graadje lager dan normaal maar zoon heeft griep en het koud ondanks zijn twee truien. Misschien dat we nog wat warms gaan knutselen, aap heeft al een fijn gepunnikt dasje om en ik heb het hertje op mijn warme vest gespeld.
En ik heb me aangemeld als lid van de StoereVrouwen.

http://www.houddewarmtebinnen.nl/
http://www.klimaatverbond.nl/
http://www.stoerevrouwen.nl/
http://www.flickr.com/photos/warmwinkelen/5415838042/in/photostream/
http://www.warmetruiendag.nl/
http://www.hetgroenehert.nl/

Japan

Zouden ze nu of volgend jaar in Japan ook Warme Truiendag gaan houden?

Sinds een een week of 2 heb ik ook een twitteraccount, je moet met je tijd meegaan niet?

http://twitter.com/#!/GroenGedoe

iffr verslag 3, afval

En van enkel film kijken wordt je wel heel erg gaar, zelfs als het maar een weekend is, dus tussendoor 'gewinkeld' (kijken,kijken, niet kopen, want dat was mijn voornemen) bij Studio Hergebruik. Hier vind je fraaie en interessante ontwerpen van allerlei recyclespul zoals de naam van de winkel al doet vermoeden.

Van ons afval tijdens het ontbijt in het Airport Hotel heb ik door tijdgebrek alleen een fotootje geschoten. Helaas maakte ze niets waar van hun belofte 'zoveel mogelijk gebruik van biologische producten te maken', zoals beschreven in hun informatiemap en het ontbijt hier is vooral voor vegetariers een beetje karig en voor veganisten een ramp. Dus alhoewel de kamer leuk ingericht en schoon was en de overnachtingsprijs heel schappelijk (fijn voor ons minima) komen we hier niet meer terug voor een volgend festival, lag ook wel beetje te ver van het centrum, vooral 's avonds.
Wel terug willen we nu eigenlijk weer naar R'dam en dan vooral ook naar de reguliere voorstellingen in het nieuwe Lantaren Venster, wat ziet dat er prachtig uit daar op de Wilhelminapier. Ook voor alleen een kop koffie al geweldig en dan een beetje rondkijken, geweldige ruimte, geweldig uitzicht. Tijdens het festival werd de koffie wel geserveerd in wegwerpbekers, maar die gaven dan wel weer de indruk milieuvriendelijk te zijn geproduceerd. ??????????????????

iffr verslag 2, natuurobservaties

In de film Attenberg bekijkt hoofdpersoon Marina de mensen uit haar omgeving alsof ze nog steeds voor de televisie zit en een natuurdocumentaire van sir David Attenbourough aanschouwd. Vooral sexueel gedrag en familieverhoudingen worden hieraan onderworpen. Dit levert een vermakelijke film op zonder dat vermaak te dienen. De verschillende delen van de film worden aaneengeregen door dansfragmenten van Marina en haar vriendin Bella die sterk doen denken aan een watervogeldans (die ik weer ken uit de films van Attenbourough, ook bij mij zeer favoriet). Het verhaal speelt in een voornamelijk industriele omgeving waar Marina volwassen wordt d.m.v. de liefde en de dood. In het afscheid van haar vader laat de film je niet meevoeren in emotie maar wordt de bureaucratische situatie van Griekenland even aan de kaak gesteld met een klein fragment, de uitcheck in het ziekenhuis.
De film was Nederlands ondertiteld en wordt later dit jaar uitgebracht door Eyefilm.

Zephyr verteld ook het verhaal van volwassen worden, afscheid nemen en losmaken. De elfjarige Zeyphir woont bij haar grootouders middenin de natuur die in al haar mooie en gruwelijke details getoond wordt. Het voedsel komt ervandaan evenals de verse melk van de koe van de buurvrouw die met de hand gemolken wordt en het kalf bij de moeder laat. Zeyphir wacht op haar moeder en als ze er eindelijk is wil die haar ook weer spoedig verlaten. Net als in The Mourning Forest lijkt de natuur hier niet alleen het decor maar een personage die een deel van het verhaal verteld. Ze bepaald het ritme en de gebeurtenissen voor een groot deel. Een hele groene en tot nu toe de meest diervriendelijke film. Aanrader!
En dat was Virgin Goat helaas niet, diervriendelijk, wat ik wel verwachtte. Jammer, wel mooi kijkje op het stoffige platteland van India, maar te traag (en dat vind ik niet snel) en geen aanrader.