agar agar printen 1

Omdat ik ook mijn werkwijze en materialen nog steeds meer wil vergroenen en op zoek was naar printmethodes die ik goed thuis kan beoefenen stuitte ik op 'gelliplate printing' ofwel gelatineprint. Vooral op youtube is daar heel veel over te vinden.
Eén probleem echter, ik eet geen vlees en wil dat ook niet als ingrediënt gebruiken dus gelatine valt af. Ik vond een recept met agar agar, plantaardige 'gelatine' van zeewier, suiker en glycerine en ging aan de slag.
Ik gebruikte voor de eerste agarplaat 420 ml water, ca, 700 ml glycerine, 80 g suiker en 6 zakjes Agar Agar à 7 g.

Verwarm het water, los de suiker op, voeg de glycerine toe (voor de conservering) en klop de zakjes agar agar één voor één erdoorheen. (Tot mijn schrik bleken de helft van de zakjes rode kleurstof te hebben.)

Laat 4 à 5 minuten doorkoken en schenk in een platte vorm.

Strijk de luchtbelletjes van de bovenkant glad met een stuk papier. Als het goed is stolt de plaat snel maar moet wel een dag of drie 'uitzweten'. Ik depte al het 'vocht' een paar maal per dag eraf met keukenpapier. De plaat bleef naar mijn zin toch te plakkerig en ik bedacht me dat dat aan de suiker moest liggen.

Anderhalve week later maakte ik er één zonder suiker (en zonder kleurstof ;-)) en gebruikte een handiger vorm. Die plaat moest net zolang uitzweten maar plakt veel minder. Hij voelt wel iets minder stevig. Misschien is er een ingrediënt wat als suikervervanger kan dienen. Voorlopig doe ik het hiermee. O ja, de maat is 27x36 cm. En mochten ze beschadigen; even opnieuw opkoken in stukjes en opnieuw op laten stijven is geen probleem. Dus ook weer recyclebaar.

prints uit de keuken (1)

Omdat ik ook mijn werk nog steeds meer wil vergroenen ben ik op zoek naar allerlei printtechnieken en materialen die rekening houden met mens, dier en milieu. Ik vond deze video op youtube fascinerend en inspirerend. (Wel wat lang, dus doorspoelen mag :-))
Wie weet ga ik er iets mee doen.
Het spreekt me in ieder geval heel erg aan om al kokend kunst te maken.

Fungi spam!

Een heleboel:

ondertiteling

Het nieuwe jaar begon en ik kon mijn geluk niet op, dacht ik.
Geveld door een flinke verkoudheid mocht ik van mezelf lekker cocoonen met veel thee, een laatste oliebol, andere lekkere hapjes, boeken en hangen voor de tv.
Vooral had ik me verheugd op het eerste deel van Planet Earth II, het vervolg van deel I van de geweldige natuurserie van David Attenborough en de BBC.
De beelden zijn inderdaad prachtig maar al snel sloeg de teleurstelling toe.
De stem van David Attenborough is door de EO (en zelfs door Canvas, België) vervangen door een zielloos zijig commentaar. De mooie beelden verliezen daardoor meteen aan glans.
De kracht, ziel en authenticiteit van het programma donderen als een dooiende ijsberg in en te snel opwarmende oceaan.
Het leuke van Nederlandse televisie is juist dat programma's in originele talen te zien en horen zijn.
Zo blijf je een cultureel besef voeden en geef je de makers het respect wat ze verdienen.
Daarover stuurde ik een vragende tweet aan de EO en het antwoord luidde dat ze daarvoor hadden gekozen zodat iedereen, met een nadruk op 'de ouderen', het kan volgen. Zonder afleidende tekst in beeld. Want die zou storend kunnen overkomen bij de mooie beelden.
Nou ja. Sinds wanneer lijden wij in Nederland aan een taalhandicap op tv?
En al die ouderen die doof beginnen te worden dan? En sinds wanneer willen ouderen zo'n verandering?

Ik hoop maar niet dat dit het begin is van de introductie van de na-synchronisatie, de reden waarom ik nooit naar Duitse televisie kijk.
Bovendien zijn ondertitels een geweldige hulp om een taal te leren.
Mijn dyslectische zoon (13) laat ik regelmatig films zien in de originele taal met ondertitels.
Op het moment kijkt hij de Harry Potterfilms zelfs in het Engels met Engelse ondertitels om zich voor te bereiden op de toetsen na de kerstvakantie ;-).

Helaas is de hele serie Planet Earth II inmiddels op de BBC vertoond en zal ik het moeten doen met het slappe aftreksel die de EO ons voorschotelt.
Of ik bewaar mijn geduld en vraag de serie op dvd voor mijn verjaardag in maart.
Dan kijk ik voorlopig maar naar de Crown. Ook prachtig al heeft het geen enkele connectie met een groene wereld.

Als beeldspecialist heb ik overigens geen enkele moeite met de letters van ondertiteling in beeld. Integendeel. Het inspireert me. Samen met mijn partner maakte ik er in 2006 een schetsontwerp mee voor het station in Zetten.
Ik wens iedereen heel veel mooie haltes in haar of zijn levensreis in 2017.

De ondertitel; ".. ik was maar een halte in haar levensreis"
komt uit de film Chungking Express van Wong Kar Wai, Hong Kong 1994

paddenstoelenjacht

Ook op paddenstoelenjacht? Er zijn weer overal excursies in 't land:
Bijvoorbeeld bij IVN of Natuurmonumenten. Leuk en inspirerend ;-)

zoen

Hartje New York, waar op 14 augustus 1945 een matroos en een verpleegster elkaar zoenen. De Tweede Wereldoorlog is voorbij. Maar hoe laat op de dag voltrok zich de iconische smakkerd?
Posted by NOS on maandag 22 juni 2015

Toevallig zag ik vanmorgen deze foto op mijn facebooktijdlijn want…….

….. van de week vonden we met het opruimen juist deze BoekieBoekie kleurplaten terug.

Daarop staat ons beeld Zoen, gemaakt in 2002, afgekeken van "Kiss at Timesquare" van Alfred Eisenstaedt. En sinds vandaag weten we dus ook dat die foto gemaakt is om 17.51 op 14 augustus 1945. De personen zijn nog steeds niet bekend. Veel mensen die nu reageren op het facebookbericht van de NOS zijn verbolgen over dat het een geënsceneerde foto betreft. Dat was juist voor ons de aanleiding om de foto en de houding van de zoeners te analyseren en na te maken met Barbie en Ken. Daarvoor hebben we de poppen geheel in stukken moeten zagen en opnieuw in elkaar moeten timmeren en plakken. Er kwam dus nogal wat geweld bij kijken om dit 'liefdesbeeld' te maken. Vervolgens kwamen onze patroonteken- en naaivaardigheden goed van pas om de kleding van de verpleegster en de matroos op de originele foto na te kunnen maken. Het beeld is gemaakt voor een tentoonstelling van Villa Zebra, kinderkunsthal te Rotterdam. Later hebben we er ook de kleurplaat bij gemaakt voor een bijhorende kunstmap voor kinderen over kleur. Daar moest ook een kunstenaarsportret bij komen en hebben we 'Zoen' zelf ook nog eens nagedaan. Fotograaf Tamar de Kemp maakte de foto die we nog steeds koesteren en ook nog eens gebruikt hebben voor onze bruiloft. En dat is vandaag precies 11 jaar geleden. 

alles wat leeft

Zoon en ik vielen afgelopen kinderboekenweek als een blok voor: 'Het Raadsel van Alles wat Leeft' van Jan Paul Schutten en Floor Rieder en nu lezen we avond aan avond over het ontstaan van de aarde, het leven en het alles. Ik lees voor en zoon schrijft 'vrijwillig' de kernwoorden in een schrift. Dat heeft ie zelf verzonnen en is een wonder gezien zijn dyslexie. Dit boek is niet allen leuk voor kinderen maar ook voor volwassenen. Beeldend en tekstueel geweldig.

we studeren

De herfstvakantie weliswaar voorbij maar de avonden zijn nu heerlijk lang om alle opgedane buitenkennis en indrukken te verwerken met kleurpotlood en lego.

Zoon begint al een echte botanisch tekenaar te worden. Of zou dat anders heten als je 'fungi' tekent? Hier heeft hij de melksteelmycena, fluweelbundelzwam, keizeramaniet, gewone wilde eetbare champignon en de grote molenaar afgebeeld.

ps: paddenstoelen

We konden maar geen genoeg krijgen van het schimmelrijk en gingen de laatste herfstvakantiedag en heerlijk zonnige zondag nogmaals op paddenstoelenexcursie en zagen ditmaal:
tonderzwam, witte bultzwam, rodekool of amatistzwam (en zoon's favoriet op het moment), botercollybia, geweizwammetjes, goudvliesbundelzwam, korstzwam, ..... mycena, kastanjeboleet, eikenbladzwammetjes, narcisamaniet, heksen of elfen-schermpje, braakrussula, parelstuifzwam, aardappelbovist, judasoor, nevelzwam, parelamaniet, krulzoom, gewone zwavelkopjes en berkenzwavelkopjes, melkzwam, vliegenzwam, fopzwam, bleekgele russula, berkenzwam, massa's honingzwammen in alle leeftijden en niet wetend welke de sombere honingzwammen waren, grote parasolzwam, plooivlieswaaiertje, oorzwametje, berkenrussula, roodporiehoutzwam, grauwe russula, valse cantharel of hanenkam, grote stinkzwam, dennenvlamhoed, vermiljoenhoutzwam, heideknotszwam, kopergroenzwammetje, de uiterst giftige groene knolamaniet in grote getalen, elfenrokje, grote kleefparasol, draadknotszwam, vuurzwammetje en de rupsendoder.
Naast paddenstoelen waren er ook bijzondere rupsen; de meriansborstel en 'bloeiend' bekertjeskorstmos. Onze herfst kan niet meer stuk ;-)

Ik nam een losse kastanjeboleet mee en bakte deze in wat hete olijfolie maar dat werd geen succes. Ietwat slijmerig. Vanavond maar 'gewone' paddenstoelen, oesterzwam, portobello en kastanjechampignons met krieltjes. Ik heb er nu al zin in.

paddenstoelen

We zijn de herfstvakantie begonnen met een paddenstoelenexcursie. Onder leiding van een deskundige gids zagen we: peervormige stuifzwam, spekzwoerdzwam, biefstukzwam, parelamaniet, inktzwam, gewone zwavelkop, vliegenzwam, roodbruine schijnridderzwam, roodgerande houtzwam, roestvlekkenzwam solo en in heksenkringen, grote stinkzwam, witoorzwammetjes, kastanjeboleet, vettige diksteel of botercollybia, geweizwammetjes, melksteelmycena, stuifzwam, krulzomen, platte tonderzwam, porseleinzwam, aardappelboleet, gele hoorntjes, scherpe schelpzwam, heksenboleet, waaiertje, meniezwammetjes, gewone elfenbakjes, helmmycena, amatist- of rodekoolzwam, gele ringboleet, honingzwam, roodsteelcollybia en nog 2 soorten waarvan ik de namen ben vergeten te noteren.

Het was prachtig, leerzaam en poëtisch. En alhoewel er regen voorspeld was scheen de zon en gingen we 's middags weer op pad om weer een hoop paddenstoelen tegen te komen.
Aan het lijstje namen voegen we nog de zwarte knoopzwam toe en we besloten de dag met gevulde portobello's en pasta met venkel en oesterzwammen.
Ik denk dat ik me de komende tijd nog wat verder verdiep in de wereld van de paddenstoel.

oerrr

Natuurmonumenten probeert alle kinderen naar buiten te krijgen, de natuur in. En als die kinderen dan niet weten wat ze daar moeten doen, bijvoorbeeld omdat ze dat nooit geleerd hebben achter de tv, computer en nintendo, dan kan je inspiratie opdoen en je aanmelden bij OERRR. Speeltips, activiteiten, opdrachten op kaarten, noem maar op. Dat vond ik natuurlijk hartstikke leuk en meldde zoon meteen aan, want zelfs wij kunnen nog best wat tips krijgen om buiten te gaan doen, zoals bijvoorbeeld; 'Spring eens over een slootje'. Maar dan willen we er niet zo uit komen te zien als het jongetje op de poster die OERRR wil. Zoon en ik zagen die posters overal hangen en hadden er los van elkaar een mening over. Zoon dacht dat de jongen expres met chocolademelk had geknoeid en ik zag een gestyleerde versie van een kind dat zogenaamd genoot van een modderbad en de opdracht erbij had gekregen er eens flink bij te grijnzen. Nou weet ik uit ervaring dat een beeldende boodschap het best werkt als je flink overdrijft of juist alles weglaat om alleen het onderwerp te laten spreken.
Boodschap gelukt zou je dus zeggen. Op mij werkte het averechts en dacht ik iedere keer weer bij het langsfietsen: 'daar heb je dat vieze joch weer'. Zouden anderen ook zo naar zo'n poster kijken? Of zouden ze zich of hun kind juist meteen aanmelden? Want dat is toch eigenlijk de bedoeling. Lekker het hele jaar en in ieder geval de hele zomer naar buiten.
Ik merk bij het bekijken van de foto's die ik ervan maakte dat ik alweer wat milder wordt. Misschien had deze jongen echt lol (buiten) en heeft de stylist(e) helemaal niet met een kwast de modderdruppels op zijn gezicht aangebracht.

Klik hier voor de andere deelnemers

schooltuinieren

De moestuiniers van de toekomst hebben hun eerste schreden op en in de tuinaarde gezet.
De eerste ochtend van een nieuw schooltuinseizoen vond plaats in stralend weer en de klas van zoon werkte hard om de aarde van onkruid te ontdoen en kregen meteen een lesje discipline van de tuinman van de Wielewaal. Ze maakten keurige nette paden precies in het midden van hun eigen tuintje ter grootte van een bed. Op dat pad in het midden bewaren ze voortaan altijd netjes hun tuingereedschap zodat er nooit meer iets blijft rondslingeren op de looppaadjes. Vervolgens maakten ze aan weerszijden van dat rechte pad keurige zaairiggels gemarkeerd met stokjes waarin in radijs en goudsbloem werd gezaaid en aardappels gepoot. Alles werd daarna op commando direct keurig opgeruimd en dat alles binnen het uur. De volgend groep tuinders stond al te trappelen achter het hek om het stokje over te nemen en wij wandelden weer in zo'n drie kwartier terug naar school. Soms is het heerlijk uitgebuit te worden als klassehulpouder.

hagedissen

Om de ziel onder mijn arm een beetje tegemoet te komen en mijn groene verhaal van een wat andere invalshoek van input te voorzien bezocht ik afgelopen weekend de jaarlijkse presentatiedag van de organisatie RAVON. Ik leerde er via allerlei lezingen in een collegezaal van de universiteit over reptielen, amfibieën en vissen al dan niet bedreigd met uitsterven en over de exoten in het bijzonder. Het thema was 'grensoverschrijdend'. Het programma was erg interessant en leerzaam maar om één of andere rede lukte het me (dit keer) niet om met deze of gene een interessant gesprek te beginnen. En ik denk dat biologen, onderzoekers, vrijwillige natuurbeschermers en liefhebbers niet van gezond eten houden. Het was er in ieder geval niet te krijgen. Intens vieze thermoskankoffie en witte broodjes met (vast zelfs geen biologische) ham waren er wel. Gelukkig was het maar 10 minuten fietsen om thuis vegetarisch, gezond en lekker te kunnen lunchen en fietste ik daarna weer terug om de rest van het programma te volgen. Nou ben ik nog wat aan het 'na'denken over grensoverschrijdende thema's en hebben zoon en ik hagedissen getekend. Reptielen, amfibieën en vissen vinden we namelijk allebei geweldig.

Klik hier voor de andere deelnemers