agar agar printen 3

agar agar printen 2

agar agar printen 1

Omdat ik ook mijn werkwijze en materialen nog steeds meer wil vergroenen en op zoek was naar printmethodes die ik goed thuis kan beoefenen stuitte ik op 'gelliplate printing' ofwel gelatineprint. Vooral op youtube is daar heel veel over te vinden.
Eén probleem echter, ik eet geen vlees en wil dat ook niet als ingrediënt gebruiken dus gelatine valt af. Ik vond een recept met agar agar, plantaardige 'gelatine' van zeewier, suiker en glycerine en ging aan de slag.
Ik gebruikte voor de eerste agarplaat 420 ml water, ca, 700 ml glycerine, 80 g suiker en 6 zakjes Agar Agar à 7 g.

Verwarm het water, los de suiker op, voeg de glycerine toe (voor de conservering) en klop de zakjes agar agar één voor één erdoorheen. (Tot mijn schrik bleken de helft van de zakjes rode kleurstof te hebben.)

Laat 4 à 5 minuten doorkoken en schenk in een platte vorm.

Strijk de luchtbelletjes van de bovenkant glad met een stuk papier. Als het goed is stolt de plaat snel maar moet wel een dag of drie 'uitzweten'. Ik depte al het 'vocht' een paar maal per dag eraf met keukenpapier. De plaat bleef naar mijn zin toch te plakkerig en ik bedacht me dat dat aan de suiker moest liggen.

Anderhalve week later maakte ik er één zonder suiker (en zonder kleurstof ;-)) en gebruikte een handiger vorm. Die plaat moest net zolang uitzweten maar plakt veel minder. Hij voelt wel iets minder stevig. Misschien is er een ingrediënt wat als suikervervanger kan dienen. Voorlopig doe ik het hiermee. O ja, de maat is 27x36 cm. En mochten ze beschadigen; even opnieuw opkoken in stukjes en opnieuw op laten stijven is geen probleem. Dus ook weer recyclebaar.

groen gedoe

Vanmorgen las ik weer eens de klaagzang van een oudere consument die er bij de kassa door de medewerkster erop gewezen wordt om toch vooral zelf een al dan niet plastic tas mee te nemen. “Dat is beter voor het milieu” aldus de caissière.
Daarop volgt het relaas van de verontwaardigde oudere dat de jeugd van tegenwoordig niet weet waarover het heeft en een opsomming van wat er vroeger allemaal beter (voor het milieu) was en waarom de betreffende caissière hem of haar niet zou mogen wijzen op het milieuaspect van het kopen van een plastic tasje omdat ze jong is.

Dit verhaal circuleert al minstens tien jaar rond op internet en wordt steeds weer aangevuld.
Het suggereert dat ouderen niet meedoen aan de gemakscultuur en jongeren zich geen zorgen maken over alles wat 'gewoon' is geworden en daar niets aan doen.
Ik hoop dat het verhaal nu eens zonder het opgeheven vingertje tussendoor herschreven wordt. Het liefst door een milieubewuste jongere.
Verder zou ik willen dat er overal van deze fijne oplettende medewerkers bij kassa's werkten die 'ons' oudere (en middelbare) betweters bij de les van vandaag houden.

Voor wie de betreffende artikelen wil lezen twee varianten:
Op facebook en in het Algemeen Dagblad

prints uit de keuken (1)

Omdat ik ook mijn werk nog steeds meer wil vergroenen ben ik op zoek naar allerlei printtechnieken en materialen die rekening houden met mens, dier en milieu. Ik vond deze video op youtube fascinerend en inspirerend. (Wel wat lang, dus doorspoelen mag :-))
Wie weet ga ik er iets mee doen.
Het spreekt me in ieder geval heel erg aan om al kokend kunst te maken.

Kledingruilen tot je scheelziet

Afgelopen maand werd ik geïnterviewd over ‘duurzaam leven met krap budget’ voor een artikel in Oneworld.nl en daar moest een foto bij. Mijn woonkamer was even een middag een fotostudio en het onderwerp voor de foto was het gegeven dat ik (bijna) nooit nieuwe kleren koop maar ze vindt tijdens kledingruilparties of in 2e hands winkels. Bijna de gehele inhoud van mijn kledingkast werd gebruikt en bood met het opruimen erna meteen weer een goede gelegenheid om er de stukken uit te halen die ik niet meer draag.

Ik weet niet meer precies wanneer ik voor het eerst ben begonnen met kledingruil maar het moet zo’n 7 jaar geleden zijn geweest. Daarvoor kocht ik ook al veel 2e hands maar met het kledingruilen begon mijn bewustzijn over nieuwe kleding pas goed. Ik wilde nog zo min mogelijk bijdragen aan vervuilende en oneerlijke kledingindustrie en het was tegelijkertijd erg fijn voor mijn financiën.
Sindsdien heb ik nog nooit zoveel leuke kleren gehad en moet soms uitkijken er niet te hebberig van te worden.

Aankomende week kan je ’De Groene Hoofdstad van Europa’, kledingruilen tot je scheelziet.
Op verschillende plekken in Nijmegen zijn ruilrekken en evenementen te vinden tijdens de Swapweek Schoone Kleedjes georganiseerd door Green Capital Fashion.

de berg op

hardlopen

Met natuurlijke, milieu- en diervriendelijke, biologische nagellak van Benecos ;-)

etsy

in de prijzen vallen

De GroenGedoe activiteiten concentreerden zich de afgelopen tijd voornamelijk thuis en op de sociale media twitter en facebook. En omdat ik daar ook vooral groen volg en commentaar lever reageerde ik op een treinkaartjesactie en een ASNprijsvraag 'dennenboomraden'.  En wonder boven wonder viel ik bij beide in de prijzen. Dus toog ik zaterdag met gewonnen treinkaartje naar Rotterdam om vriendin en The Future of Fashion is Now te zien en haalde 's ochtends eerst onze knettergroene EKO adoptiekerstboom op die na mooi te zijn in ons huis weer mooi terug de grond in mag.
Man en zoon zorgden voor het transport in de fietskar en trakteerden zichzelf meteen voor deze dienst op koffie en taart bij huiskamercafé Tati, op het moment ook afhaalpunt Nijmegen voor een adoptieboom. En zondag pakte ik de doos met kerstversiering uit die ik met het Sinterklaasfeest van m'n ouders kreeg. Restanten familiekerst van antiek t/m jaren zeventigmoois zaten erin en die hangen nu allemaal weer voor het eerst sinds lang hergebruikt te pronken.
Ik wens iedereen vast hele fijne feestdagen, hoop in 2015 weer wat meer tijd vrij te kunnen maken om te bloggen en ga vast op zoek naar de alerhipste geitenwollensokken om lekker aan te trekken bij m'n superverantwoorde kerstboom waarbij ik een heerlijk glas bio-gluwein ga nemen. Proost ;-)

'nieuwe' outfits

Ik begin al een beetje een doorgewinterde kledingruiler te worden sinds mijn eerste ervaring zo'n tweeenhalf jaar geleden. Afgelopen zondag ging ik naar Karen's Kledingruil in Arnhem. Bij de entreeprijs waren heerlijke duurzame koffie, thee en sapjes inbegrepen evenals heerlijke 'rauwe' hapjes zoals bonbonnetjes van vijgen, dadels, noten, kokos en rauwe chocola.
Het passen was leuk, iedereen gaf elkaar advies en als je het even niet wist was er zelfs professioneel advies van Studio Ca. De kleding werd verdeeld met een gunfactor waardoor niemand naar huis ging zonder iets 'nieuws'. Een echt feestje dus en iedereen ging tevreden naar huis. Ik slaagde met een stoere krijtstreepbroek, een kort geplooid rokje, een gestreepte jeanstuniek en een zwarte 'rock'jeans met lederen uiterlijk. Ook nog een linnen jasje om mee te solliciteren maar 'stoer' had de overhand dit keer. Ik heb er fijn niet voor hoeven winkelen, waar ik ook het land aan heb, ik heb het milieu er niet mee geschaad maar bijgedragen aan hergebruik, recycling en daarmee de circulaire economie gesteund. Ook is het fijn om zo aan wat 'nieuws' en moois te komen in tijden van crisis. Ik ben er blij van geworden en ja, het is allemaal heel erg 'politiek correct'  en daarmee schijn je iemand 'onschadelijk' te kunnen maken volgens een veelbesproken column in de Volkskrant vandaag. Die context is natuurlijk heel anders bedoeld maar het lijkt me een goed idee om zo 'onschadelijk' mogelijk te leven en consumeren.

Ps: Ik ging er ook nog eens heen met fiets, trein en benenwagen. ;-)

spaghetti met pruimen en paddestoelen

Tijdens ons fietstochtje annex wildplukuitje afgelopen zondag scoorden we naast zelfgeplukte appels en peren ook een grote zak pruimen voor 1€ uit de moestuin van de Hof van Wezel en daar maakte ik eerst appel-pruimen-crumble van en vervolgens omdat dat ruim een week geleden ook al zo heerlijk was Spaghetti met pruimen-paddestoelen-saus. Via Twitter kreeg ik een verzoek om het recept. Hierbij beide varianten want ik kan niet kiezen welke het lekkerste was.

Voor beide recepten gebruik je 300 a 400g spaghetti al naar gelang hoe groot de eters zijn.
En ik denk dat deze 'sauzen' ook goed smaken bij rijst.

1. Een pond pruimen gevierendeeld, 1 gesnipperde sjalot, 1 grote geplette teen knoflook, 300g oesterzwammen, een handje gepelde walnoten in stukjes en een scheutje rode wijn en enkele blaadjes verse salie.
Fruit de knoflook en sjalot in een scheutje (olijf)olie en voeg de pruimen toe. Laat een paar minuten flink pruttelen en voeg de salie en walnoten toe. Dan de oesterzwammen en blus af met rode wijn. Direct opdienen. Wie niet zonder kan strooit er nog wat (parmezaanse) kaas over.

2. Een pond pruimen in vieren, 1 gesnipperde rode ui, 1 geplette teen (gerookte) knoflook, 1 gele paprika in stukjes, 1 (per ongeluk al voorgesneden) appel ontschild en in stukjes, een stukje geplette verse gember, scheutje citroensap, 300g portobello's in plakken, peper, zout, olie, verse salie en citroenthijm en ca 50g zachte geitenkaas.
Marineer de stukjes appel in de knoflook, ui en gember en een scheutje citroensap en fruit deze in een wok of koekenpan. Voeg de paprika toe bak even op hoog vuur en vervolgens de puimen. Als het 'sappig' wordt de kruiden erbij en de paddestoelen. Laat een paar minuten pruttelen en voeg peper en zout toe. Vuur uit, geitenkaas erdoor roeren en direct opdienen.

Ik ben dol op de herfst en vooral op herfstingrediënten. Eet smakelijk.

wildplukkerstruuk

afwasborstel

Niet heel erg goedkoop maar hopelijk gaat de nieuwe gerecyclede afwasborstel wel heel veel langer mee dan het oude geval. Die is dan wel weer meegegaan met de plastic inzameling en wordt dan hopelijk een nieuwe borstel die wel deugdelijk en langdurig meegaat.

crisisperikelen en zomeractiviteiten

Deze week, en ook vorige weken, zag ik voornamelijk vacatures, vacatures, vacatures. We zijn na een jaar superzuinig te hebben geleefd nu toch echt door ons spaargeld heen en inkomsten van enig belang bleven uit dus deden we een aanvraag naar het laatste redmiddel, een verdienste in dit land, de bijstand. Die krijg je niet zomaar, daar moet hard voor gewerkt worden. In iedere gemeente zal het wel weer anders gaan maar hier betekent dat een 'testperiode' met vastgestelde inspanningsactiviteiten. Man en ik moeten beide 4x per week solliciteren, onze cv's op zoveel mogelijk vacaturesites zetten, ons inschrijven bij minstens 5 uitzendbureaus, workshops volgen van het kaliber CV maken, competenties, sociale media, netwerken en arbeidsmarkt en bij al die workshops zitten intensieve opdrachten en nog een paar zaken die me nu even ontschoten zijn. Misschien leidt dit alles wel tot een baan denk ik hoopvol, maar als ik de informatie uit de workshop arbeidsmarkt mag geloven gaan het aantal banen alleen nog maar dalen en is er enkel het gebied export enige groei te verwachten en ik geloof niet dat ik daar verstand van heb. Na 4 weken worden we wel of niet 'goedgekeurd' en dan mogen we de tweede testronde in bij de financiële afdeling. Tenminste dit hoorde ik van een mede-aanvrager die werkervaring aan de andere kant had. De omstandigheid van deze 'arbeidscrisis' is dat we gezamenlijk met veel leuke en interessante mensen in hetzelfde schuitje zitten en dat daardoor het deelnemen aan de workshops (die ik eigenlijk al zo'n 2 à 3 keer eerder heb gedaan bij UWV en denktank voor werkzoekende vormgevers en kunstenaars) absoluut niet vervelend en soms zelfs inspirerend te noemen zijn. Onze mede-aanvragers hebben de meest uiteenlopende beroepen, zijn stuk voor stuk getalenteerd en zitten ondanks dat zonder werk of in ieder geval zonder inkomsten. En dat verzacht de boel een beetje. We staan niet alleen. Eigenlijk zou er een hele grote herverdeling van banen en werkzaamheden moeten komen zodat niemand nog een burnout hoeft te krijgen van teveel werk of werkdruk terwijl de ander niet mee mag doen. Allemaal wat minder uren, allemaal een beetje minder loon waar het kan en mochten de workaholics hun ei dan nog niet kwijt zijn hebben die ook mooi tijd over om bijvoorbeeld als vrijwilliger onkruid te wieden in een schooltuin waar je dan meteen weer ontspannen van wordt. (Ach ja jongens, als ik het voor het zeggen had.....)

En dat deden we dus tussendoor, schoffelen in de schooltuin. En oogsten. Zoonlief's tuintje leverde ons de eerste oogst veel sla, goudsbloemen en een ui en we namen kruiden en wat stengels rabarber mee. Dat laatste mocht eigenlijk niet, na een bepaalde datum mag die niet meer geoogst vanwege herstel van de plant, maar leverde een heerlijke verjaardagstaart op voor zoon's 10e verjaardag. Dus tussen de crisisactiviteiten door vierden we feest, gingen af en toe zwemmen, maakten we fietstochtjes en speelden we met de opblaaskano en aten we af en toe een ijsje om het leven leuk te houden. En nog een keer schoffelen en oogsten. Dit keer kwamen we thuis met sla, ruim een kilo uien, wat kruiden en mochten we een grote gele courgette meenemen. Die staat nu te veranderen in soep en morgen picknicken we met uientaart.
De zomervakantie is bijna voorbij. Voor het milieu is onze crisis zo slecht nog niet ;-)

Klik hier voor de andere deelnemers

Texel

Pffff, zaten we nog maar daar, waar het nu maar 25℃ is (met een koel briesje waarschijnlijk) ipv een een dikke kleffe 30℃. We hebben het er zelfs twee of drie dagen 'koud' gehad.
We namen de fiets, de trein, de boot en fietsten vervolgens het hele eiland rond, zagen makke schapen en wilde paarden, meeuwen, lepelaars, zeehonden (zowel in het 'wild' vlak bij het strand als in Ecomare), wolken, strand, zand, kwelders, 50 tinten groen, maakten een (st)oerrr(e) 'laarzen-in-het-slik' excursie en proefden zeekraal en schapenmelkijsjes met duindoornbessen.
We hebben onze aanslag op het milieu van ons China-avontuur al een beetje gecompenseerd ;-)

yogafestival

Mijn eigenlijke idee ooit, alweer ruim drie jaar geleden, was een weblog te maken over een groene levenshouding en vooral hoe dat leuker kan. Ik schrijf en illustreer dus vooral over mijn streven om zo duurzaam mogelijk te leven zonder geitenwollensokken-imago.
(Al kan ik me best hele leuke en interessante toepassingen voor geitenwol bedenken)

'Is Yoga dan niet geitenwollensokkerig? Beetje zweverige types toch? Baghwan, transedingetjes……..'

Anno 2013 hoor je soms echt nog steeds dit soort reacties. Ooit heb ik zelf ook zo over gedacht maar dat was ruim 25 jaar geleden en wat later nam ik zelf yogales met een paar tussenstops vanwege verhuizingen en nu volg ik alweer een aantal jaar wekelijks yogales volgens de dynamische Hathamethode bij een docente die het lukt me de leer lekker nuchter te laten beleven. Beide-benen-op-de-grond-yoga (en soms op één been) dus voor mij en het helpt me werkelijk om wat vaker in het hier en nu te zijn, geen honderden dingen tegelijk te willen doen en denken en jawel, echt, ik wordt er milder van. Het lukt me zowaar de laatste tijd (jaren?) niet meteen rechtsomkeert te maken bij het tegenkomen van zaken waar ik het niet mee eens ben maar om het aan te horen, door te nemen en er de dingen uit te pikken waar ik wel wat aan heb of belangstelling voor heb. (Of begin ik gewoon oud en wijs(wijzer) te worden? ;-))

Het imago van Yoga is natuurlijk allang veranderd en staat in de belangstelling van velen en dat was ook goed te zien en merken tijdens het Yoga Festival Nijmegen waarvan afgelopen weekend de eerste editie plaatsvond. En meteen succesvol want geen zaal waar workshops en lezingen waren was leeg maar overvol en je moest dan ook ruim van te voren aanwezig zijn om een plekje te veroveren. Ik mocht naar een aantal inspirerende workshops in ruil voor een vrijwilligersfunctie als kassajuf en zus trakteerde zichzelf die zaterdag op een op een dagkaart. We begonnen met een lesje Iyengar yoga met de duidelijkste instructies ooit over hoe welke spier te spannen om stap voor stap in de houding, Asana in yogataal, te geraken. Het leek er zelfs op dat mijn rechterpols er wat soepeler van werd dus ik denk dat ik deze zomer een introductiecursus bij Sadhana ga plannen. Helemaal fris en vitaal doken we erna meteen in de hormoonyoga. Een heuse happening in een grote zaal vol vrouwen van jong tot oud en één man, die er geen problemen mee had dat de oefeningen vooral de vrouwelijke hormonen aanspraken, geleid door een kleine charismatische vrouw. Het was een cyclus opeenvolgende bewegingen die je niet zomaar onthoudt maar zus vond de oefeningen van dezelfde dame op youtube.

Tijd voor free organic Yogitea, geschonken in eigen beker om de afvalberg te beperken, en pittige Indiase tomatensoep. Daar kregen we het warm van en dat was nodig want die eerste dag was het weliswaar droog maar ook flink koud. We bekeken alle stands op de markt en ik kocht zowaar iets nieuws. Een yogabroek van biokatoen zonder elastiek in de taille, dus ooit meer buikpijn na de oefeningen. En een paar bamboesokken. (Waarvan de volgende dag nog twee paar want ik wil ze niet meer uit en soms zullen ze toch echt in de was moeten) In die broek meteen de volgende workshop gevolgd. Van een man dit keer. Eén met veel gevoel voor theater en een stuk prestatiegerichter (don't try this at home!). Even wennen maar ook weer heel leuk en leerzaam. Het thema van deze les: Mudra's, Standen van de hand om je meditatie mee te verdiepen. Gymnastiek en gebarentaal. Mooie combinatie. Na de les ontdekte zus en ik dat in iets andere context ze ook kunnen dienen als vervanging van enkele obscene gebaren. ;-) Ik hoop dat het me lukt daar een tekening van te maken voor een later blogje. We hadden weer pauze met thee en hartige taart en een notengehaktbal, de eetkraampjes verzorgden vegetarisch eten. (Lekker maar ik miste nog een geheel plantaardige catering, volgend jaar Mevrouw de Boer erbij?) Nog een extra kopje thee om warm te blijven en op naar een lesje 'maangroeten'. Deze serie kende ik nog niet en kan ik ook nog niet helemaal onthouden maar gelukkig kregen we van de juf een kaartje mee met tekeningetjes van de reeks bewegingen en die vond ik ook weer terug op haar site.

De tweede dag begon ik met een workshop 'yoga en schrijven'. Het was gezellig en inspirerend al had het van mij ietsje meer yoga en ietsje minder schrijven mogen zijn, maar het voelde heel toepasselijk voor deze blog. Na een heerlijke medewerkerslunch was ik de rest van de dag de kassajuf en dat was zeker geen straf buiten in het zonovergoten buurtpark. Met de opgedane kennis en ervaring uit de zelf gevolgde lessen was het een stuk eenvoudiger de gasten te adviseren en aan kaartjes te helpen en hoe later hoe verscheidener het publiek. Steeds meer buurtbewoners zonder yoga-ervaring wilden toch wel graag iets proberen en de mogelijkheden in de try-out tent werden met nieuwsgierigheid benut. In de laatste minuut voordat de kassa sloot werd nog snel het laatste kaartje verkocht. Het festival werd afgesloten met een optreden van Indiase danseressen die een Bollywood- en twee klassieke tempeldansen lieten zien.
Het was een mooi weekend. Best 'groen' ook, maar vooral heel leuk.
Op naar een volgende editie. Ik heb er nu al zin in.

Het Yoga Festival werd neergezet door een team idealistische en bevlogen initiatiefnemers die er zelf veel tijd en geld instaken. Een professioneel opgezet, succesvol, voor herhaling vatbaar festival. Mede mogelijk gemaakt door een enorme groep vrijwilligers. Toegankelijk voor veel verschillende mensen en betaalbaar. Nog wel. Het zou mooi zijn als daar in de toekomst geen hek omheen hoeft, dat je er vrijblijvend kunt komen kijken en het je geen rib uit je lijf gaat kosten om eraan deel te kunnen nemen. Er is duidelijk behoefte aan zo'n festival.
Nijmegen kan trots zijn op zulke expertise in de stad en het zou heel mooi zijn als de gemeente daar ook een bijdrage aan zou willen leveren.

pan

Om één of andere rede gaan de laatste tijd veel dingen stuk in ons huishouden. Goede rede om stil te staan wat we echt gebruiken en nodig hebben en wat dus wel en niet vervangen mag. Over de magnetron waren we het snel eens. Die hoeft niet vervangen. Het ding nam veel plek in en we gebruikte 'm alleen om geklopte melk te maken voor de cappuccino. Van de koekenpannen en de wok laten ineens de stelen los en ze beginnen aan te bakken. Tijd dus om ons te ontdoen van de ongezonde teflonpannen. Ik bestudeerde uitvoerig de mogelijkheden van milieuvriendelijke pannen en kwam uit bij keramische coating als anti aanbak alternatief. En als je dan ook nog €10,- voor je oude pan terugkrijgt wordt de verleiding er één aan te schaffen en uit te proberen erg groot. Ik verruilde een oude pan voor een koekenpan-wok-combinatie met ook nog eens een mooi uiterlijk. Wit van binnen en paars van buiten. Op de verpakking staat een geruststellende tekst over de milieuvriendelijkheid en dat geloof ik graag. En dan natuurlijk het belangrijkste; hij bakt en wokt geweldig. Wie weet koop ik er nog één bij voor de pannenkoeken.

pinkstermaandag moestuinmaandag

Vandaag geen excursie naar de schooltuinen want het is Pinksteren. Tuindag is het wel. Of liever gezegd tuinweekend. Gisteren hadden we een feestje van vrienden met heerlijke taartjes in de volkstuin. Toen wij nog in Rotterdam woonden hadden we daar ook een tuin met huisje. De tuin die wij hadden is nu de meest truttige volkstuin die je je kunt voorstellen maar de meeste tuinen daar zijn paradijsjes dus mijn heimwee naar Rotterdam is weer flink gevoed. Vandaag dus maar weer een goede poging hier te aarden en ik plant her en der een kerstomatenplantje die ik meekreeg voor thuis. En er lag spannende tuinpost op me te wachten. Zonder afzender.
Bij de augurkenzaadjes ging wel een lichtje branden. Ik heb ze meteen gezaaid. Net als pronkbonen, ronde spinazie en vast wat winterwortels. Dankjewel anonieme groentezaadjespostverstuurder ;-) Van het zaaigoed in de kweek(wc)rolletjes is alleen de kaneelbascilicum opgekomen en de meloen en pompoen. Eigenlijk heb ik voor die twee laatsten geen plek meer dus die gaan waarschijnlijk de voortuin in.

stadsbijen

Vanmorgen was de aftrap van een bijzonder project; bijen op het dak van stadhuis Nijmegen.
Omdat het slecht gaat met de bijen en er in steden veel meer bloeit en veel minder schadelijke pesticiden gebruikt worden dan in de buitengebieden (huh, ja echt, monocultuur en bestrijdingsmiddelen maken meer kapot dan u/je lief is!) bedachten @IKerkvliet, de Gelders Natuur en Milieufederatie en Iriszorg in samenwerking het project Stadsbijen.
Bijen houden op stadsdaken is niet nieuw maar wel dat ze geïmkerd worden door een zorginstelling waar werkbegeleiders en cliënten als imkers opgeleid worden. De gemeente Nijmegen verleende het dak aan het project en is daarin volgens de groene wethouder de koploper van Nederland met wel 4 bijenkasten. In Den Haag schijnt er maar 1 te staan bij het Binnenhof en politiek is nou eenmaal een wedstrijd, dus ik zou zeggen open de competitie; 'Welke gemeente zorgt er voor de meeste en gezondste bijenvolken?'.
De hoofdprijs is een beter milieu en minder kans op uitsterven van alles. En de eer. Die is ook heel leuk. Vanmorgen ging die eer naar de organisatoren van dit geweldige initiatief.
De volgende kast(en) gaan waarschijnlijk geplaatst en beheerd worden bij het kantoor van Das&Boom. Daar is het niet stads maar heerlijk groen en rustig. En de hulpimker vertelde dat je heel rustig wordt van werken met bijen. Zo rustig dat hij er soms minder medicijnen bij hoeft te gebruiken dan normaal.