Kledingruilen tot je scheelziet

Afgelopen maand werd ik geïnterviewd over ‘duurzaam leven met krap budget’ voor een artikel in Oneworld.nl en daar moest een foto bij. Mijn woonkamer was even een middag een fotostudio en het onderwerp voor de foto was het gegeven dat ik (bijna) nooit nieuwe kleren koop maar ze vindt tijdens kledingruilparties of in 2e hands winkels. Bijna de gehele inhoud van mijn kledingkast werd gebruikt en bood met het opruimen erna meteen weer een goede gelegenheid om er de stukken uit te halen die ik niet meer draag.

Ik weet niet meer precies wanneer ik voor het eerst ben begonnen met kledingruil maar het moet zo’n 7 jaar geleden zijn geweest. Daarvoor kocht ik ook al veel 2e hands maar met het kledingruilen begon mijn bewustzijn over nieuwe kleding pas goed. Ik wilde nog zo min mogelijk bijdragen aan vervuilende en oneerlijke kledingindustrie en het was tegelijkertijd erg fijn voor mijn financiën.
Sindsdien heb ik nog nooit zoveel leuke kleren gehad en moet soms uitkijken er niet te hebberig van te worden.

Aankomende week kan je ’De Groene Hoofdstad van Europa’, kledingruilen tot je scheelziet.
Op verschillende plekken in Nijmegen zijn ruilrekken en evenementen te vinden tijdens de Swapweek Schoone Kleedjes georganiseerd door Green Capital Fashion.

Heute

Mijn nieuwe liefde heet 'Heute', een vooroorlogse leerlooierspers.
Ik volgde een workshop 'natuurprint met de etspers' om mijn technieken eens wat uit te breiden na ruim vijf jaar bijna alleen met zeefdruk te hebben gewerkt en stak mijn enthousiasme niet onder stoelen of banken. Tijdens een kunstboekenruilborrel kreeg ik niet alleen een prachtig boek maar ook deze pers aangeboden. De eigenaresse zocht er een nieuwe gebruiker voor omdat hij bij haar werkeloos in het atelier stond. Daarvoor was hij van een inmiddels overleden kunstenaar die er onder andere kartondrukken mee maakte. Nu staat 'Heute' dus bij mij. Dat was nog een hele klus want hij weegt nogal wat en moest gedemonteerd om in delen vervoerd te kunnen worden. Vervolgens heeft manlief er nog twee dagen over gebogen om de tandwielen weer werkend te krijgen.
Hij draait weer als een tierelier.

Allerlei gebruikelijke en ongebruikelijke experimenten probeer ik er mee te doen om tot nieuwe ideeën en beeldtaal te komen. Daar ben ik nog wel even zoet mee. Gelukkig is het het goede jaargetijde en groeit er steeds weer nieuw 'onkruid' in mijn tuintje om te gebruiken. Maar ook een schijf rodekool, taartbodems en pizzadozen zijn ineens interessant om mee te drukken. Ik zie overal mogelijkheden ;-)

cadeau

Geen eigen zeefdruk maar een prachtige prent die ik eigenlijk zelf wel had willen maken.
Gelukkig kreeg ik m van mijn zus voor mijn verjaardag, alweer tweeënhalve maand terug.

Hardlopen, Zevenheuvelen en 2e hands spikes

Twee jaar geleden begon zoonlief met atletiek en dat was een verademing na geschreeuw aan de zijlijn bij voetbal en de judoclub waar men dacht dat je kinderen toch vooral vol koek en snoep moet stoppen na de training (en vlak voor het avondeten).
Op de atletiekbaan werd echt getraind door allerlei groepen en er heerste een energieke sfeer. Ik kreeg er zelf ook zin van om te gaan sporten en omdat we even heel tijdelijk dezelfde maat hadden trok ik de schoenen van zoon aan en begon met hardlopen. Ondertussen zijn zijn voeten vijf schoenmaten gegroeid en traint hij er vier keer per week. Al na de eerste vijf maanden begon het wedstrijdseizoen bij de club zelf. Dat was een mooie gelegenheid om eens te kijken of dat ook iets voor hem zou zijn. Bovendien waren de regels niet zo streng en mochten de kinderen meedoen in willekeurige sportkleding. Die dag doken de ploegleiders van de competitie direct op de nieuwe kandidaat en moesten we beslissen of hij aan meer wedstrijden zou gaan deelnemen. Ik sprak af met zoonlief dat het mocht als we aan betaalbare spikes en een wedstrijdshirtje konden komen. En die vonden we snel op marktplaats. Een hele aardige jongen niet ver bij ons vandaan verkocht zoonlief zijn spikes voor €5,- en vond luisterend naar ons verhaal ook nog een oud shirtje van de juiste club. Die was cadeau en hij wenste zoon veel succes en plezier met alle komende wedstrijden.

Ondertussen sloot ik me ook aan bij een hardloopclubje na een paar maanden mezelf getraind te hebben, voorderde gestaag in snelheid, techniek en duurloop en begon mijn eigen wedstrijden te lopen. Afgelopen weekend liep ik de Zevenheuvelennacht, met 7km het kleine zusje van de Zevenheuvelenloop van 15km in hometown Nijmegen. Op een klein wandeldipje na om een pijntje in mijn heup te laten herstellen na liep ik niet te hard en niet te zacht en verbeterde mijn tijd van vorig jaar met 2½ minuut. 44.31, net geen 9,5km per uur. Dat had wellicht iets beter gekund maar stemde me trots en voldaan.
Dat is nog wel ruim 4000 plaatsen verwijderd van de nr 1 die de 7 km in 21.01 liep, ofwel in bijna 20km per uur. Ik zocht natuurlijk even op wie er gewonnen had. De naam van de winnaar kwam me vaag bekend voor en ineens viel het kwartje.
Mike Foppen was die aardige marktplaatsverkoper van de eerste spikes van mijn zoon. Eigenlijk wilde zoonlief ze weer doorverkopen maar nu houden we ze nog maar even ;-)

etsy

welkom in de voortuin

Omdatde papavers alweer uitgebloeid zijn, de slakken al mijn dahlia's verorberd hebben en de gladiolen alleen bladeren maken bedacht ik een plannetje voor nieuw insectenvoer.

Ik vond een kledingcontainer van Sympany (1 van de eerlijke textielverzamelaars die alles gebruiken voordat het weer in India gestuurd wordt om voor de 2e keer arbeiders uit te buiten) op de oprit van een tuincentrum. Omdat onze oude kleren en schoenen niet in mijn fietstas pasten moest man wel mee met de fietskar en had ik fijn vervoer voor nieuw groen. De stokroos had namelijk behoefte aan gezelschap en dat kreeg hij met 3 riddersporen, 3 roze zonnenhoedplanten en her en der een geurige lavendel. De insecten kwamen meteen dolgelukkig op bezoek om zich te laven aan nieuw stuifmeel.

O

Vervolgens de druif weer een beetje gefatsoeneerd zodat jullie (en de postbode) je ook weer welkom kunt voelen ;-)

En hoe moet dat nou achter? De moestuinbakken zijn werkelijk helemaal kaalgegeten tot drie zaailingenperiodes toe. Door slakken en vogels. In de hoop dat slakken de pest hebben aan lavendel daar ook maar vast een plantje per bak geplaatst. Iemand tips over welke groenten echt slakkenproof zijn? Dan ga ik die nog even zaaien en/of poten.

lokale economie

Afgelopen week was er veel te doen om de opening van de grote kledingwinkel Primark op Plein44. Het winkelend publiek mocht in de rij via dranghekken naar binnen en er waren wethouders bij om deze bijdrage aan de Nijmeegse economie en werkgelegenheid te vieren. Het stond er bol van zowel lokale als landelijke pers en en de sociale media lieten zich flink horen. Positief en negatief. De kleding van Primark is namelijk heel erg goedkoop en dat roept heel veel vragen op over werkomstandigheden, mensenrechten, lonen en milieuzaken.

Bijna een jaar geleden stortte een bedrijvencomplex in waarin vele kledingfabrieken gehuisvest waren in Bangladesh. Daar kwam zoveel aandacht van de media voor dat het even leek of er met spoed maatregelen genomen gingen worden om de erbarmelijke en ongezonde werk-omstandigheden te verbeteren. Dat duurt nog even want economische belangen lijken belangrijker en bedrijfsleven en politiek hebben dezelfde belangen.

Het is waarschijnlijk als gemeente niet mogelijk om een bedrijf als Primark waarvoor diezelfde arbeiders tijdens het ongeval aan het werk waren te weigeren om zich te vestigen. Zelfs niet als je als gemeente eigenlijk de officiële status van Fairtrade Gemeente wilt verwerven. Of kan dat wel? De wethouders die bij de opening aanwezig waren vonden dat het bedrijf verantwoordelijk is voor waar en onder welke omstandigheden ze hun waar laten maken.
Of de consument neemt verantwoording. Die consument(e) is veelal erg jong. Zelfs basisschoolkinderen maken er een 'excursie' van om 'de kroon' op Plein44 te gaan bezoeken. Oudere tieners en minima zijn ook superblij met 'veul voor weinig'. De groeiende economie van Nijmegen blijft waarschijnlijk dan ook zeer beperkt bij Primark en andere kledingzaken hebben het nakijken.

Er bestaan ook alternatieven. Je kunt je kleding het tweede leven gunnen en het ruilen. Alles wat je niet meer staat, te klein of te groot is geworden of waar je doodeenvoudig op uitgekeken bent kan de 'nieuwe' aanwinst voor een ander zijn. Zo'n kledingruil kun je zelf organiseren of je gaat naar een kledingruilparty of avond. Die worden de laatste jaren overal in het land georganiseerd en lokaal kan je terecht bij koffie en eetgelegenheid Tati in Nijmegen Oost. Naast heerlijke sappen, lunch, taarten en tegenwoordig ook een avondkaart is er ook Vintage te koop en daaruit vloeide het idee om eens per seizoen een kledingruilavond te houden. Je brengt je hele, schone kledingstukken er van te voren naar toe, krijgt daarvoor een stempel per stuk en mag als je het kan vinden weer evenzoveel kledingstukken of accessoires meenemen. Tijdens het passen door neem je een lekker drankje en geef je je mederuilsters advies. Tati eigenaresse Janine Kuiper blijft deze ruilavonden vier keer per jaar organiseren naast allemaal andere leuke activiteiten zoals o.a. concerten en breibijeenkomsten.

Ieder z'n meug maar deze 'lokale economie' is weliswaar niet zo grootschalig maar wel charmant.
En met een beetje geluk ook 'veul voor weinig' maar dan zonder zwarte keerzijde.

dikke vegetariër

"Het lijkt wel een bijbel" zei man terwijl hij mijn nieuwe aanwinst, gewonnen bij Laurie, vorige week op de tafel zag liggen. En hoewel het meer een uitgebreide basiscursus koken is kan ik daar wel mee inkomen. De Dikke Vegetariër is een boek met toepasselijke omvang en een waar genot om te bekijken en lezen. Ik zie en lees tussen de regels en plaatjes, in dit geval enkel instructietekeningen, meestal meer als het recepten of gebruiksaanwijzingen betreft en ik zie dan ook keukens voor me waar de handelingen plaatsvinden en de koks in diepe concentratie werken of hun diepe gedachten delen met aandachtig luisterende keukengenoten. Wat een inspiratie.
Helaas heb ik nog geen tijd kunnen vinden één der instructies in praktijk te brengen. Wordt dus vervolgd.........

'nieuwe' outfits

Ik begin al een beetje een doorgewinterde kledingruiler te worden sinds mijn eerste ervaring zo'n tweeenhalf jaar geleden. Afgelopen zondag ging ik naar Karen's Kledingruil in Arnhem. Bij de entreeprijs waren heerlijke duurzame koffie, thee en sapjes inbegrepen evenals heerlijke 'rauwe' hapjes zoals bonbonnetjes van vijgen, dadels, noten, kokos en rauwe chocola.
Het passen was leuk, iedereen gaf elkaar advies en als je het even niet wist was er zelfs professioneel advies van Studio Ca. De kleding werd verdeeld met een gunfactor waardoor niemand naar huis ging zonder iets 'nieuws'. Een echt feestje dus en iedereen ging tevreden naar huis. Ik slaagde met een stoere krijtstreepbroek, een kort geplooid rokje, een gestreepte jeanstuniek en een zwarte 'rock'jeans met lederen uiterlijk. Ook nog een linnen jasje om mee te solliciteren maar 'stoer' had de overhand dit keer. Ik heb er fijn niet voor hoeven winkelen, waar ik ook het land aan heb, ik heb het milieu er niet mee geschaad maar bijgedragen aan hergebruik, recycling en daarmee de circulaire economie gesteund. Ook is het fijn om zo aan wat 'nieuws' en moois te komen in tijden van crisis. Ik ben er blij van geworden en ja, het is allemaal heel erg 'politiek correct'  en daarmee schijn je iemand 'onschadelijk' te kunnen maken volgens een veelbesproken column in de Volkskrant vandaag. Die context is natuurlijk heel anders bedoeld maar het lijkt me een goed idee om zo 'onschadelijk' mogelijk te leven en consumeren.

Ps: Ik ging er ook nog eens heen met fiets, trein en benenwagen. ;-)

alles wat leeft

Zoon en ik vielen afgelopen kinderboekenweek als een blok voor: 'Het Raadsel van Alles wat Leeft' van Jan Paul Schutten en Floor Rieder en nu lezen we avond aan avond over het ontstaan van de aarde, het leven en het alles. Ik lees voor en zoon schrijft 'vrijwillig' de kernwoorden in een schrift. Dat heeft ie zelf verzonnen en is een wonder gezien zijn dyslexie. Dit boek is niet allen leuk voor kinderen maar ook voor volwassenen. Beeldend en tekstueel geweldig.

afwasborstel

Niet heel erg goedkoop maar hopelijk gaat de nieuwe gerecyclede afwasborstel wel heel veel langer mee dan het oude geval. Die is dan wel weer meegegaan met de plastic inzameling en wordt dan hopelijk een nieuwe borstel die wel deugdelijk en langdurig meegaat.

strandbeesten en vegetarisch snacken

Soms moet een mens eruit, zelfs in crisistijd, dus schafte ik betaalbare treindagkaarten aan die ook nog eens geldig waren in het R'damse en Haagse OV (en nog t/m 25-8 verkrijgbaar!) en togen wij naar Berkel Rodenrijs om verwend te worden met een heerlijke lunch uit de moestuin en de koks op te halen voor een middagje Den Haag. We bekeken de beelden op het lange Voorhout en kwamen er net op tijd achter dat op het strand bij Duindorp de strandbeestbeelden van kunstenaar Theo Jansen 'uitgelaten' werden en man en zoon hun hulp aanboden deze te verplaatsen. Naast foto's maakte ik ook nog een filmpje.

Daar wordt een mens hongerig van en waar kunnen 4 vegetariers en 1 flexitarier dan beter terecht dan bij de eerste vegetarische snackbar van Nederland. Alle bekende snacks zijn er te krijgen maar dan helemaal vegetarisch en/of veganistisch. Ik nam een broodje 'karma', diervriendelijke shoarma en misschien wel veel lekkerder dan een dieronvriendelijke soarma. Verder werden er een vegabombburger en een vegan 'bacon'burger besteld, bitterballen, kroket gevuld met oesterzwammen en heerlijke frites met veganaise en  homemade pindasaus. Erbij spannende frisdranken waaronder een rabarbersoda. Zolang er geen filiaal in Nijmegen komt wordt dat dus af en toe afreizen naar Den Haag. De Vegetarische snackbar ligt pal aan station Hollands Spoor dus stap uit als je er langs komt en ga heerlijk diervriendelijk snacken want het is erg lekker en maaltijdvullend.

pan

Om één of andere rede gaan de laatste tijd veel dingen stuk in ons huishouden. Goede rede om stil te staan wat we echt gebruiken en nodig hebben en wat dus wel en niet vervangen mag. Over de magnetron waren we het snel eens. Die hoeft niet vervangen. Het ding nam veel plek in en we gebruikte 'm alleen om geklopte melk te maken voor de cappuccino. Van de koekenpannen en de wok laten ineens de stelen los en ze beginnen aan te bakken. Tijd dus om ons te ontdoen van de ongezonde teflonpannen. Ik bestudeerde uitvoerig de mogelijkheden van milieuvriendelijke pannen en kwam uit bij keramische coating als anti aanbak alternatief. En als je dan ook nog €10,- voor je oude pan terugkrijgt wordt de verleiding er één aan te schaffen en uit te proberen erg groot. Ik verruilde een oude pan voor een koekenpan-wok-combinatie met ook nog eens een mooi uiterlijk. Wit van binnen en paars van buiten. Op de verpakking staat een geruststellende tekst over de milieuvriendelijkheid en dat geloof ik graag. En dan natuurlijk het belangrijkste; hij bakt en wokt geweldig. Wie weet koop ik er nog één bij voor de pannenkoeken.

kookboeken te geef

De leukste boeken zijn kookboeken. Daarom heb ik er nogal wat verzameld en gekregen in mijn kokende leven. Veel te veel. Ik ruim op. Vandaag waren die kookboeken aan de beurt. Ik houd er zo'n twintig en van de andere maakte ik een stapeltje voor de kringloop en een stapeltje 'nog-hartstikke-mooi-en-inspirerend-maar-het-past-niet-meer-in-de-boekenkast'. Dat komt mooi uit want GroenGedoe is bijna 3 jaar en dat vier ik met een traktatie op 2x3 kookboeken. Wil je ze krijgen laat dan een reactie achter met je voorkeur(en). Als er meerdere gegadigden zijn voor hetzelfde boek dan ga ik loten. Reageren kan tot maandag 15 april. Geef het door!

1. (klik op de boeken om ze beter te bekijken)

22,5 x 22,5 cm

2.

17 x 23,5 cm

3.

22 x 28,5 cm

4.

16,5 x 23,5 cm

5.

21,5 x 28 cm

6.

19 x 24,5 cm